Hervormen van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel

Het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (common European asylum system - CEAS) legt minimum­normen vast voor de behandeling van alle asielzoekers en -aanvragen.

In de praktijk worden asielzoekers verschillend behandeld, en de erkennings­percentages variëren van lidstaat tot lidstaat.

Deze discrepanties kunnen aanzetten tot secundaire migratie­bewegingen en "asielshoppen", fenomenen die door de vluchtelingen- en migratiecrisis sinds begin 2015 nog zijn toegenomen. Het resultaat is dat verscheidene lidstaten tijdelijke controles aan de binnen­grenzen hebben ingesteld.

De hervorming van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel heeft tot doel:

  • het systeem doeltreffender en beter bestand tegen de migratiedruk te maken
  • aantrekkende factoren en secundaire bewegingen een halt toe te roepen
  • misbruik te bestrijden en passende ondersteuning te bieden aan de zwaarst getroffen lidstaten

 

2017

23 juni

EU-leiders bevestigen dat CEAS hervormd moet worden

Tijdens de Europese Raad van juni herhalen de EU-leiders dat een hervorming van het gemeenschappelijk asielstelsel noodzakelijk is. "Dankzij de vooruitgang die onder het Maltese voorzitterschap is geboekt, beseft iedereen dat er in het hervormde CEAS een goed evenwicht tussen verantwoordelijkheid en solidariteit moet zijn", aldus de leiders.

De Europese Raad verzoekt de Raad de onderhandelingen voort te zetten en de wetgevingsvoorstellen zo nodig te wijzigen, met hulp van de Commissie.

Tijdelijk controles aan de binnengrenzen

Verscheidene lidstaten kennen tekortkomingen in het verzekeren van efficiënte controles aan de buiten­grenzen als gevolg van de migratie- en vluchtelingencrisis. Deze tekortkomingen hebben geleid tot secundaire irreguliere migratie­bewegingen, die in verscheidene lidstaten een ernstige bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid vormen.

In februari 2017 nam de Raad een aanbeveling aan tot verlenging van de tijdelijke controles aan de binnengrenzen in Oostenrijk, Duitsland, Denemarken, Zweden en Noorwegen. De controles kunnen alleen plaatsvinden aan specifieke punten van hun grenzen en niet langer dan 3 maanden. Dit besluit volgt op de verlenging met 6 maanden van de tijdelijke controles aan de binnen­grenzen in deze landen, waartoe in mei 2016 was besloten en die in november 2016 met nog eens 3 maanden werden verlengd.

De aanzet tot het initiële besluit van mei2016 was de aanneming in februari 2016 van een aanbeveling van de Commissie voor het verhelpen van een aantal tekortkomingen die werden vastgesteld in verband met de toepassing door Griekenland van het Schengen­acquis  op het gebied van het buitengrensbeheer.

Volgens de Schengengrens­code kan de Commissie, indien 3 maanden na de aanneming van die aanbeveling blijkt dat er ernstige problemen blijven bestaan en dat de getroffen maatregelen ontoereikend zijn, de procedure van artikel 29 inleiden.

Deze procedure biedt de Commissie de mogelijkheid om een aanbeveling voor te stellen – die de Raad vervolgens zou moeten aannemen – voor de herinvoering van de grenscontroles aan een of meer binnengrenzen. Deze controles kunnen worden ingevoerd voor maximaal 6 maanden. Zij kunnen telkens met 6 maanden worden verlengd, tot maximaal 2 jaar.