Rada ds. Rolnictwa i Rybołówstwa (AGRIFISH)

Rada UE

Rada ds. Rolnictwa i Rybołówstwa przyjmuje ustawodawstwo w dziedzinach związanych z produkcją żywności, rozwojem wsi i zarządzaniem rybołówstwem.

Jak pracuje?

Rada AGRIFISH gromadzi ministrów ze wszystkich państw UE. Większość państw członkowskich deleguje jednego ministra odpowiedzialnego za oba sektory, pozostałe zaś – jednego ministra odpowiedzialnego za rolnictwo oraz jednego ministra odpowiedzialnego za rybołówstwo.

W posiedzeniach uczestniczy też europejski komisarz ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich lub europejski komisarz ds. gospodarki morskiej i rybołówstwa.

Posiedzenia zwykle odbywają się raz w miesiącu.

Co robi?

Rada ds. Rolnictwa i Rybołówstwa przyjmuje – zwykle wraz z Parlamentem Europejskim – ustawodawstwo w dziedzinach związanych z produkcją żywności, rozwojem obszarów wiejskich oraz zarządzaniem rybołówstwem.

Odnośne dziedziny polityki rolnej to m.in. wspólna polityka rolna (WPR), przepisy o wewnętrznym rynku rolnym, leśnictwie, produkcji ekologicznej, jakości produkcji oraz bezpieczeństwie żywności i pasz. Instrumenty wspólnej polityki rolnej służą podnoszeniu wydajności produkcji, zapewnianiu odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizacji rynków, zagwarantowaniu bezpieczeństwa dostaw oraz zapewnieniu konsumentom żywności po rozsądnej cenie.

Rada ds. Rolnictwa i Rybołówstwa przyjmuje też ustawodawstwo o polityce rybołówstwa, rocznych całkowitych dopuszczalnych połowach (TAC), kwotach połowowych dla każdego gatunku, a także o przydziale uprawnień połowowych. Jednym z podstawowych wyzwań jest to, by rybołówstwo było bardziej zrównoważone ekologicznie i bardziej opłacalne ekonomicznie oraz by unikać przeławiania akwenów czy nadmiernej zdolności połowowej floty.

Priorytety za przewodnictwa Estonii

Rolnictwo

Głównym tematem dla prezydencji estońskiej jest przyszłość wspólnej polityki rolnej. Prezydencja położy nacisk na uproszczenie WPR, zwłaszcza w kontekście rozporządzenia zbiorczego.

Prezydencja chce również:

  • zadbać o zrównoważoność i konkurencyjność rolnictwa UE
  • wzmocnić pozycję producentów w łańcuchu dostaw żywności
  • przyczynić się do walki z opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe
  • priorytetowo potraktować planowanie ewentualnościowe w dziedzinie zdrowia roślin.

Poświęci też szczególną uwagę zrównoważonemu korzystaniu z gruntów rolnych. W październiku zorganizuje w Tallinie konferencję wysokiego szczebla pt. „Grunty a zrównoważona produkcja żywności i usługi ekosystemowe”.

Prezydencja estońska dąży do otwartej polityki handlowej i umów handlowych: poprowadzi przygotowywanie i zadba o zatwierdzenie stanowisk, które UE będzie prezentować w organizacjach międzynarodowych.

Będzie też propagować dyskusję o tym, jak wrażać rozwiązania cyfrowe na potrzeby skutecznej kontroli. We współpracy z Komisją Europejską zorganizuje konferencję pt. „Zintegrowany system zarządzania informacjami na potrzeby kontroli urzędowych”.

Rybołówstwo

Priorytetem dla prezydencji estońskiej są rozporządzenia kwotowe – do przyjęcia w 2018 r.

Prezydencja chce również przyjąć akty w następujących dziedzinach:

  • uprawnienia do połowów w Morzu Bałtyckim
  • uprawnienia do połowów w Morzu Czarnym
  • uprawnienia do połowów w wodach unijnych i innych.

Celem wspólnej polityki rybołówstwa jest osiągnięcie do 2020 r. maksymalnego podtrzymywalnego połowu.

Prezydencja zamierza poczynić postępy też w innych dziedzinach (np. co do planów gospodarowania zasobami), dążąc, ilekroć to możliwe, do wypracowania podejścia ogólnego. Chce wznowić dyskusję nad wieloletnim planem gospodarowania stadem łososia bałtyckiego.

Za swojej kadencji pragnie uzyskać postęp w pracach nad planem gospodarowania zasobami w Morzu Północnym, nad rozporządzeniem ramowym o środkach technicznych i ewentualnie nad wnioskiem dotyczącym zrównoważonego zarządzania zewnętrzną flotą rybacką.

Planuje też rozpocząć dyskusję nad przyszłością Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego i w tym celu zorganizuje z Komisją Europejską konferencję.