Większość kwalifikowana

Rada UE

Nowa metoda liczenia głosów od 1 listopada 2014 r.

Standardowa metoda głosowania w Radzie

Większość kwalifikowana to najczęstsza metoda głosowania w Radzie. 

Stosuje się ją, gdy Rada podejmuje decyzje w ramach zwykłej procedury ustawodawczej, zwanej współdecyzją. Tak przyjmowane jest ok. 80% unijnej legislacji.

Od 1 listopada 2014 r. w Radzie stosowana jest nowa procedura głosowania większością kwalifikowaną. W ramach tej procedury, jeżeli Rada stanowi na podstawie wniosku Komisji lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, większość kwalifikowana jest osiągnięta, gdy spełnione są 2 warunki:

  • 55% państw członkowskich głosuje „za” – w praktyce oznacza to 16 z 28 państw
  • wniosek popierają państwa członkowskie reprezentujące co najmniej 65% całkowitej ludności UE.

Nowa procedura nazywana jest również zasadą „podwójnej większości”.

Mniejszość blokująca

Mniejszość blokująca musi się składać z co najmniej 4 członków Rady reprezentujących ponad 35% ludności UE.

Szczególne przypadki

Jeżeli w głosowaniu uczestniczą nie wszyscy członkowie Rady, na przykład ze względu na to, że niektórzy nie angażują się w pewne dziedziny polityki – decyzja zostaje przyjęta, jeśli „za” głosuje 55% uczestniczących członków Rady reprezentujących co najmniej 65% ludności uczestniczących państw członkowskich.

Jeżeli Rada głosuje w sprawie wniosku niepochodzącego od Komisji ani Wysokiego Przedstawiciela, decyzja zostaje przyjęta, jeśli:

  • co najmniej 72% członków Rady głosowało „za”
  • reprezentują oni co najmniej 65% ludności UE.

Wstrzymanie się od głosu

Wstrzymanie się od głosu podczas głosowania większością kwalifikowaną liczone jest jako głos „przeciwko”. Wstrzymanie się od głosu nie jest tym samym co nieuczestniczenie w głosowaniu. Wstrzymać się od głosu może każdy w dowolnej chwili.

Poprzednia metoda obliczania większości kwalifikowanej

Do 31 marca 2017 r. państwa członkowskie zachowują możliwość zastosowania poprzedniej metody liczenia kwalifikowanej większości głosów. Zgodnie z tą metodą przedstawiciel każdego państwa członkowskiego dysponuje pewną liczbą głosów, określoną w unijnych traktatach. Waga głosów z grubsza odpowiada liczbie ludności każdego z państw członkowskich.

352 głosy zostały rozdzielone w następujący sposób:

  • Francja, Niemcy, Włochy, Zjednoczone Królestwo: po 29 głosów
  • Hiszpania, Polska: po 27 głosów
  • Rumunia: 14 głosów
  • Holandia: 13 głosów
  • Belgia, Czechy, Grecja, Portugalia, Węgry: po 12 głosów
  • Austria, Bułgaria, Szwecja: po 10 głosów
  • Chorwacja, Dania, Finlandia, Irlandia, Litwa, Słowacja: po 7 głosów
  • Cypr, Estonia, Luksemburg, Łotwa, Słowenia: po 4 głosy
  • Malta: 3 głosy.

Zgodnie z tą metodą większość kwalifikowana w Radzie jest osiągnięta, jeśli spełnione są następujące warunki:

  • większość państw członkowskich, czyli 15, głosuje „za”
  • „za” oddano co najmniej 260 głosów z 352.

Każde państwo członkowskie może prosić o sprawdzenie, czy głosy „za” zostały oddane w imieniu co najmniej 62% ludności UE. Jeśli tak nie jest, decyzja nie zostaje przyjęta.