Życiorys Hermana Van Rompuya

Rada Europejska

Strona zawiera informacje o Hermanie Van Rompuyu, byłym przewodniczącym Rady Europejskiej, pełniącym tę funkcję od listopada 2009 r. do listopada 2014 r.
Ostatnia aktualizacja: 1 grudnia 2014 r.

W listopadzie 2009 r. Herman Van Rompuy został wybrany na pierwszego stałego przewodniczącego Rady Europejskiej. Urząd objął 1 grudnia 2009 r., gdy w życie wszedł traktat z Lizbony.

W 2012 r. został wybrany na drugą kadencję, która trwała od 1 czerwca 2012 r. do 30 listopada 2014 r. 

Gdy w 2009 r. wybierano Hermana Van Rompuya po raz pierwszy na stanowisko przewodniczącego, był on premierem Belgii. Wcześniej sprawował urząd marszałka belgijskiej Izby Reprezentantów (2007–2008) i pełnił liczne funkcje rządowe: był m.in. wicepremierem i ministrem budżetu (1993–1999), ministrem stanu (2004) oraz sekretarzem stanu ds. finansów i małych przedsiębiorstw (1988).  

Początkowo Herman Van Rompuy pracował jako ekonomista w Narodowym Banku Belgii. Karierę polityczną rozpoczął w 1973 r. jako wiceprzewodniczący krajowej młodzieżówki swojej partii. W partii tej i w belgijskim parlamencie piastował różne stanowiska: najpierw jako senator (1988–1995), potem jako poseł (1995–2009).  

Herman Van Rompuy uzyskał tytuł licencjata filozofii i magistra ekonomii stosowanej na Katolickim Uniwersytecie w Leuven. Urodził się 31 października 1947 r. w Etterbeek, w Belgii. Żonaty z Geertrui Windels. Ma 4 dzieci i 6 wnuków.

Kariera polityczna

2009–  
Przewodniczący Rady Europejskiej  

2008–2009  
Premier 

październik 2007
Królewski mediator

wrzesień 2007  
Królewski rozeznawca

2007–2008
Marszałek Izby Reprezentantów  

styczeń 2004
Minister stanu  

1995–
Poseł partii „Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie” (CD&V) do Izby Reprezentantów

1993–1999
Wicepremier i minister budżetu

1988–1993 
Krajowy przewodniczący Chrześcijańskiej Partii Ludowej (CVP) 

maj 1988 – wrzesień 1988
Sekretarz stanu ds. finansów i małych przedsiębiorstw 

1988–1995
Senator z ramienia CVP 

1982–1988
Przewodniczący CVP w okręgu Brussel – Halle – Vilvoorde 

Negocjator CVP podczas formowania 6 rządów premiera Wilfrieda Martensa (III, IV, V, VI, VII, VIII) oraz 2 rządów premiera Jeana-Luca Dehaene (I i II)

1978-
Członek krajowego biura CVP 

1973–1977
Wiceprzewodniczący krajowej młodzieżówki CVP

Kariera zawodowa

1982–2008  
Wykładowca Wyższej Flamandzkiej Szkoły Ekonomicznej (VLEKHO) w Brukseli

1980–1988  
Dyrektor Ośrodka Studiów Politycznych, Gospodarczych i Społecznych 

1980–1987  
Wykładowca Wyższej Szkoły Handlowej w Antwerpii 

1978–1980  
Doradca w gabinecie ministra finansów Gastona Geensa

1975–1978
Doradca w kancelarii premiera Leo Tindemansa

1972–1975  
Attaché do spraw wewnętrznych w Narodowym Banku Belgii

Wykształcenie

1971
 Magisterium z ekonomii stosowanej, Katolicki Uniwersytet w Leuven

1968
Licencjat z filozofii, Katolicki Uniwersytet w Leuven

1965
Szkoła średnia: Sint-Jan Berchmanscollege w Brukseli

Publikacje

„Europe in the storm” (Europa w czasie burzy), wydawca: Davidsfonds, 126 s. (maj 2014)

„De kentering der tijden” (Zmiana czasu), wydawca: Lannoo, 112 s. (1979)

„Hopen na 1984” (Nadzieja po roku 1984), wydawca: Davidsfonds, seria Horizonreeks (wrzesień 1984)

„Het christendom. Een moderne gedachte” (Chrześcijaństwo. Myśl nowoczesna), wydawca: Davidsfonds, seria Forumreeks (wrzesień 1990)

"Vernieuwing in hoofd en hart. Een tegendraadse visie" (Odnowa w głowie i w sercu. Wizja niepokorna), wydawca: Davidsfonds, seria Forumreeks (jesień1998)

"De binnenkant op een kier. Avonden zonder politiek" (Przez uchylone drzwi. Wieczory bez polityki), wydawca: Lannoo, 165 s. (2000)

„Dagboek van een vijftiger” (Pamiętnik pięćdziesięciolatka), wydawca: Davidsfonds, 144 s. (październik 2004)

„Haiku”, wydawca: Poëzie Centrum, Gandawa, 125 s. (kwiecień 2010)

„In de wereld van Herman Van Rompuy” (W świecie Hermana Van Rompuya), Herman Van Rompuy w rozmowie z Katleen Cools, wydawca: Borgerhoff&Lamberigts, 200 s. (październik 2010)

„Haiku 2”, wydawca: Poëzie Centrum, Gandawa, 93 s. (październik 2013)

Doktoraty honoris causa

Uniwersytet w Gandawie (18 marca 2011 – tekst przemówienia niedostępny) 

Nagrody

Międzynarodowa Nagroda im. Karola Wielkiego (Internationale Karlspreis), Akwizgran (29 maja 2014)
 
Benelux–Europa Prize, Breda (12 czerwca 2010)
 
Leadership Prize, Harvard Club of Belgium, Bruksela (8 września 2010)
 
Collier du Mérite européen, Europejska Fundacja Zasług, Luksemburg (25 listopada 2010)
 
Nueva Economía Forum Prize, Madryt (10 grudnia 2010)
 
Gouden Penning, Królewska Flamandzka Akademia Belgii ds. Nauki i Sztuki (KVAB), Bruksela (14 stycznia 2012)
 
Honorowy tytuł senatora e meritu et honoris causa, Ruch na Rzecz Zjednoczonych Stanów Europy – Ośrodek Działań na rzecz Europejskiego Federalizmu (AEF – BVSE), Antwerpia (5 lutego 2012)
 
Otto von der Gablentzprijs, Haga (18 kwietnia 2012)
 
Europejska Nagroda Coudenhove-Kalergi 2012, Wiedeń (16 listopada 2012)
 
Nagroda im. Michele de Gianni, Bruksela (4 października 2013)
 
Złota Statuetka Business Centre Club, wręczona podczas Wielkiej Gali Liderów Polskiego Biznesu, Warszawa (25 stycznia 2014)
 
Nagroda Odpowiedzialnego Przywództwa ESMT, Europejska Szkoła Zarządzania i Technologii, Berlin (3 lipca 2014)

Wyróżnienia

  • Kawaler Wielkiej Wstęgi Orderu Leopolda, Belgia (2009)
  • Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej, Francja (grudzień 2011)
  • Honorowe obywatelstwo miasta Beersel, Belgia (13 maja 2012)
  • Honorowe obywatelstwo miasta De Haan, Belgia (7 lipca 2012)
  • Wielki Oficer Narodowego Orderu Wybrzeża Kości Słoniowej (7 sierpnia 2012)
  • Narodowy order „Gwiazda Rumunii” w klasie Krzyż Wielki, Bukareszt (25 kwietnia 2013) 
  • Honorowe obywatelstwo miasta Olen, Belgia (3 października 2013) 
  • Honorowe obywatelstwo miasta Matsuyama, Japonia (18 listopada 2013) 
  • Narodowy order Beninu, Kotonu (20 lutego 2014) 
  • Order Podwójnego Białego Krzyża II Klasy, Bratysława (30 kwietnia 2014) 
  • Honorowe obywatelstwo miasta Kortessem, Belgia (16 maja 2014)