Aby mogli Państwo jak najskuteczniej korzystać z naszej strony, zastosowaliśmy pliki cookie. Więcej informacji: jak stosujemy pliki cookie i jak zmienić swoje ustawienia.

Terroryzm nie jest w Europie zjawiskiem nowym. Zagraża on naszemu bezpieczeństwu, wartościom wyznawanym przez nasze demokratyczne społeczeństwa oraz prawom i wolnościom Europejczyków. W latach 2009–2013 w państwach członkowskich UE odnotowano 1010 nieudanych, udaremnionych lub skutecznych zamachów, w których zginęło 38 osób. Wielu Europejczyków zostało też porwanych lub zabitych przez grupy terrorystyczne na całym świecie. Bojownicy z Europy udający się do różnych miejsc, by brać udział w dżihadzie, oraz zagrożenie, które mogą stanowić po powrocie do UE, to zjawisko, które prawdopodobnie będzie się utrzymywać w najbliższych latach.

Ponieważ zagrożenia te są niezależne od granic państwowych, należy stawić im czoła zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym.

Strategia UE

Unijna strategia w dziedzinie walki z terroryzmem ma służyć zwalczaniu terroryzmu w świecie – z poszanowaniem praw człowieka – oraz uczynić Europę bezpieczniejszą, a jej obywatelom dać obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

Państwa członkowskie Unii Europejskiej podjęły się wspólnie walczyć z terroryzmem i zapewnić jak największą ochronę swoim obywatelom. W tym celu w 2005 r. Rada przyjęła unijną strategię w dziedzinie walki z terroryzmem. Strategia ta opiera się na 4 filarach: zapobieganiu, ochronie, ściganiu i reagowaniu. W każdej z tych dziedzin ważna jest też współpraca z państwami trzecimi i z instytucjami międzynarodowymi.

Zapobieganie

Jednym z priorytetów UE w dziedzinie walki z terroryzmem jest rozpoznawanie i zwalczanie czynników radykalizacyjnych oraz werbunku do działań terrorystycznych. W tym celu Rada przyjęła unijną strategię walki z radykalizacją postaw i werbowaniem terrorystów. W obliczu nowych zjawisk, takich jak samotni zamachowcy i zagraniczni bojownicy czy rosnący potencjał mobilizacyjny i komunikacyjny mediów społecznościowych, w czerwcu 2014 r. Rada zrewidowała tę strategię.

Ochrona

Drugim priorytetem unijnej strategii w dziedzinie walki z terroryzmem jest ochrona obywateli i infrastruktury oraz zmniejszanie podatności na atak. Chodzi o ochronę granic zewnętrznych, zwiększanie bezpieczeństwa transportu, ochronę celów strategicznych oraz ograniczanie podatności infrastruktury. W tej dziedzinie UE obecnie pracuje nad prawem regulującym korzystanie z danych dotyczących przelotu pasażera do celów egzekwowania prawa.

Ściganie

UE chce uniemożliwić terrorystom planowanie i organizację zamachów oraz stawiać ich przed sądem. Aby to osiągnąć, skupiła się na zwiększaniu potencjału krajowego, usprawnianiu praktycznej współpracy i wymiany informacji między policją a organami sądowymi (zwłaszcza za pośrednictwem Europolu i Eurojustu), przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu oraz na odcinaniu terrorystów od środków pozwalających organizować zamachy i się komunikować.

Reagowanie

Czwartym celem unijnej strategii w dziedzinie walki z terroryzmem jest przygotowywanie się – w duchu solidarności – do reagowania na skutki zamachów terrorystycznych i do ich minimalizowania. Służy temu zwiększanie umiejętności radzenia sobie z następstwami zamachów, z koordynacją reakcji i potrzebami ofiar. Wśród priorytetów z tej dziedziny znajdują się: opracowywanie rozwiązań z zakresu unijnej koordynacji kryzysowej, rewizja mechanizmu ochrony ludności, tworzenie oceny ryzyka oraz dzielenie się sprawdzonymi rozwiązaniami w dziedzinie pomocy ofiarom terroryzmu.

Współpraca międzynarodowa

Bezpieczeństwo Unii Europejskiej ściśle wiąże się z wydarzeniami w innych krajach, zwłaszcza w krajach sąsiedzkich, dlatego unijna strategia w dziedzinie walki z terroryzmem musi mieć charakter globalny.

W stosunkach między UE a państwami trzecimi program walki z terroryzmem pojawia się na wiele sposobów: poprzez dialog polityczny na wysokim szczeblu, przyjmowanie klauzul i porozumień o współpracy oraz konkretne projekty pomocy państwom strategicznym.

Jednym z fundamentów unijnej strategii jest współpraca z USA. W ostatnich latach osiągnięto porozumienie w takich dziedzinach, jak walka z finansowaniem terroryzmu, transport i granice, wzajemna pomoc prawna czy ekstradycja. Organy USA coraz ściślej współpracują z Europolem i Eurojustem.

Innym ważnym aspektem zewnętrznego wymiaru walki z terroryzmem jest ścisła współpraca z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, w tym z ONZ, która ma służyć wypracowywaniu międzynarodowego konsensusu oraz upowszechnianiu międzynarodowych standardów walki z terroryzmem.