Aby mogli Państwo jak najskuteczniej korzystać z naszej strony, zastosowaliśmy pliki cookie. Więcej informacji: jak stosujemy pliki cookie i jak zmienić swoje ustawienia.

Konkluzje Rady Europejskiej w sprawie unii energetycznej (19 marca 2015 r.)

Rada Europejska
  • 19.3.2015
  • 21:15
  • Komunikat prasowy
  • 139/15
  • Energia
19.3.2015

UNIA ENERGETYCZNA

  1. UE jest zdecydowana zbudować unię energetyczną opartą na przyszłościowej polityce klimatycznej na podstawie przygotowanej przez Komisję ramowej strategii, która obejmuje pięć ściśle ze sobą powiązanych i wzajemnie się wzmacniających wymiarów (są to: bezpieczeństwo energetyczne, solidarność i zaufanie; w pełni zintegrowany europejski rynek energii; efektywność energetyczna przyczyniająca się do ograniczenia popytu; dekarbonizacja gospodarki; oraz badania naukowe, innowacje i konkurencyjność). Instytucje UE i państwa członkowskie będą dalej prowadzić prace, a Rada - przed grudniem - przedstawi Radzie Europejskiej stosowne sprawozdanie. Rada Europejska będzie w dalszym ciągu udzielać wskazówek.
  2. Rada Europejska podkreśla, że wszystkie wymiary unii energetycznej są ważne, jednak dzisiaj skupiła się na niektórych jej aspektach i zaapelowała o:

    a) przyspieszenie prac nad projektami infrastrukturalnymi w dziedzinie energii elektrycznej i gazu [1], w tym nad połączeniami międzysystemowymi - w szczególności połączeniami z regionami peryferyjnymi - w celu zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego i dobrze funkcjonującego wewnętrznego rynku energii;

    b) pełne wdrożenie i ścisłe egzekwowanie istniejącego prawodawstwa w dziedzinie energii;

    c) wzmocnienie ram prawodawczych dotyczących bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej i gazu; bezpieczeństwo energetyczne można również wzmocnić poprzez niezawodne sieci energetyczne, zwiększoną efektywność energetyczną i korzystanie z lokalnych źródeł energii, a także bezpiecznych i zrównoważonych technologii niskoemisyjnych;

    d) zapewnienie pełnej zgodności z prawem unijnym wszystkich umów dotyczących kupowania gazu od dostawców zewnętrznych, przede wszystkim poprzez zwiększenie przejrzystości takich umów i zwiększenie ich zgodności z unijnymi postanowieniami w zakresie bezpieczeństwa energetycznego. W przypadku umów handlowych na dostawy gazu trzeba zagwarantować poufność szczególnie chronionych informacji handlowych;

    e) ocenę możliwości stworzenia mechanizmów dobrowolnego agregowania zapotrzebowania, z pełnym poszanowaniem reguł konkurencji WTO i UE;

    f) opracowanie wydajniejszej i elastycznej struktury rynku, co powinno iść w parze ze ściślejszą współpracą regionalną - także z państwami sąsiadującymi - i pomóc w zintegrowaniu odnawialnych źródeł energii, a jednocześnie zapewnić zgodność interwencji publicznych z rynkiem wewnętrznym oraz poszanowanie prawa państw członkowskich do podejmowania decyzji w sprawie ich własnego koszyka energetycznego. Pomoże to zapewniać gospodarstwom domowym i przemysłowi energię po przystępnych cenach;

    g) przeprowadzenie przeglądu i rozwijanie prawodawstwa dotyczącego redukcji emisji, efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii, aby stworzyć fundament dla uzgodnionych celów na 2030 r.; stworzenie wiarygodnego i przejrzystego systemu zarządzania;

    h) opracowanie strategii w zakresie technologii i innowacji klimatyczno-energetycznych, w tym na przykład w odniesieniu do odnawialnych źródeł energii nowej generacji, magazynowania energii elektrycznej oraz wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, zwiększania efektywności energetycznej w sektorze budownictwa mieszkaniowego oraz zrównoważonego transportu;

    i) wykorzystanie wszystkich instrumentów polityki zewnętrznej w celu ustanowienia strategicznych partnerstw w zakresie energii z zyskującymi na znaczeniu państwami producentami i państwami tranzytu, przede wszystkim z myślą o promowaniu bezpieczeństwa energetycznego, z jednoczesnym zapewnieniem przestrzegania suwerenności państw członkowskich i ich suwerennych praw do prowadzenia poszukiwań i wykorzystywania swoich zasobów naturalnych.

  3. Rada Europejska popiera zdecydowane skoordynowane działania w ramach aktywnej europejskiej dyplomacji w dziedzinie klimatu przed konferencją COP 21 w Paryżu zgodnie z ambitnym celem ustalonym przez Radę Europejską w październiku 2014 r., który znalazł odzwierciedlenie we wkładzie przedłożonym niedawno przez UE i jej państwa członkowskie. Wzywa wszystkie strony, które są w stanie to zrobić - także największe gospodarki - by przedłożyły swoje wkłady do końca marca. Konieczne jest również zintensyfikowanie prac nad rozwiązaniami w zakresie finansowania, transferu technologii i budowania zdolności - kwestii kluczowych dla osiągnięcia w Paryżu ambitnego porozumienia.

[1] Niedawne porozumienie zawarte przez Francję, Portugalię, Hiszpanię, Komisję i EBI jest pozytywnym krokiem w kierunku osiągnięcia do 2020 r. celu w postaci 10% elektroenergetycznych połączeń międzysystemowych; porozumienie zawarte przez państwa bałtyckie dotyczące prowadzenia prac na rzecz synchronicznego działania państw członkowskich w ramach europejskiej sieci kontynentalnej przyczynia się również do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego, podobnie jak prace prowadzone przez Grupę Wysokiego Szczebla ds. Tworzenia Gazowych Połączeń Międzysystemowych w Europie Środkowej i Południowo-Wschodniej. W tym kontekście zachęca się Komisję do tworzenia regionalnych grup wysokiego szczebla złożonych ze wszystkich właściwych kluczowych podmiotów w celu zapewnienia regularnego monitorowania postępów w wyborze i finansowaniu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.