Aby mogli Państwo jak najskuteczniej korzystać z naszej strony, zastosowaliśmy pliki cookie. Więcej informacji: jak stosujemy pliki cookie i jak zmienić swoje ustawienia.

Przewodnik po zwykłej procedurze ustawodawczej

Procedura współdecyzji jest procedurą ustawodawczą ustanowioną w traktacie z Maastricht, na mocy której Rada i Parlament Europejski przyjmują akty ustawodawcze. Traktat z Amsterdamu i traktat z Nicei zmodyfikowały procedurę i poszerzyły zakres jej stosowania.

Jedną z najważniejszych zmian wprowadzonych traktatem z Lizbony jest rozszerzenie procedury współdecyzji na ponad 80 obszarów politycznych, co czyni z niej główną metodę podejmowania decyzji przez UE, znaną jako „zwykła procedura ustawodawcza” (art. 289 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej).

 

Zwykła procedura ustawodawcza jest opisana w art. 294 TFUE; ma ona następujący przebieg:

  • Pierwsze czytanie: 

Komisja przedkłada wnioski ustawodawcze Radzie i Parlamentowi Europejskiemu. Instytucje te przeprowadzają pierwsze czytanie – co nie jest ograniczone czasowo – i jeśli Rada zatwierdzi stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu, akt ustawodawczy zostaje przyjęty.

  • Drugie czytanie:

Jeśli Rada odrzuca stanowisko Parlamentu, przyjmuje własne stanowisko w pierwszym czytaniu i przedkłada je Parlamentowi do drugiego czytania. Jeśli Parlament zatwierdzi to stanowisko, akt ustawodawczy zostaje przyjęty. W przypadku odrzucenia tego stanowiska prace nad dossier mogą zostać wznowione jedynie na podstawie nowego wniosku Komisji. Jeśli Parlament zgłasza poprawki do stanowiska Rady, przeprowadza ona drugie czytanie. Jeśli wszystkie poprawki zostają zatwierdzone – akt zostaje przyjęty; jeśli zostają odrzucone – zwołany zostaje komitet pojednawczy.

  • Procedura pojednawcza: 

Przedstawiciele Parlamentu, Rady i Komisji mają 6 tygodni na osiągnięcie porozumienia i zatwierdzenie wspólnego tekstu.

Znacznie bardziej szczegółowe wyjaśnienie procedury zawarto w „Przewodniku po zwykłej procedurze ustawodawczej”, którego celem jest ułatwienie pracy prezydencji, Sekretariatowi Generalnemu Rady i delegacjom. Precyzyjnie opisano w nim przebieg procedury oraz wyjaśniono rolę, jaką na każdym z jej etapów pełnią prezydencja i Sekretariat Generalny. W załącznikach zamieszczono „Wspólną deklarację w sprawie praktycznych zasad dotyczących stosowania procedury współdecyzji”, podstawy prawne zwykłej procedury ustawodawczej, terminy obowiązujące na poszczególnych etapach procedury oraz podział zadań w ramach Sekretariatu Generalnego Rady.

GOLP2011