Jednomyślność

Rada decyduje jednomyślnie w sprawach uznawanych przez państwa członkowskie za delikatne. Na przykład:

• wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (z wyjątkiem jasno określonych spraw wymagających większości kwalifikowanej, np. mianowanie specjalnego przedstawiciela)
• obywatelstwo (przyznanie nowych praw obywatelom UE)
• członkostwo w UE
• harmonizacja krajowych przepisów w dziedzinie podatków pośrednich
• finanse UE (zasoby własne, wieloletnie ramy finansowe)
• niektóre przepisy w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (prokurator europejski, prawo rodzinne, operacyjna współpraca policyjna itd.)
• harmonizacja krajowych przepisów w dziedzinie zabezpieczenia społecznego i ochrony socjalnej.

Ponadto Rada głosuje jednomyślnie w sprawie zmian we wniosku Komisji, jeżeli Komisja nie jest w stanie zaaprobować tych zmian. Zasada ta nie dotyczy aktów, które Rada przyjmuje na zalecenie Komisji, np. aktów w dziedzinie koordynacji gospodarczej.

Wstrzymanie się od głosu nie uniemożliwia podjęcia decyzji jednomyślnie.