Eurodac: asiel- en migratie­databank van de EU

Een nieuwe versie van Eurodac

Eurodac, de asiel- en migratiedatabank van de EU, is in het kader van het migratie- en asielpact gemoderniseerd om een doeltreffender asiel- en migratiebeheer in de hele EU te ondersteunen.

Sinds de lancering van Eurodac in 2003 heeft de databank EU-landen geholpen om asielzoekers te identificeren en te bepalen wie verantwoordelijk is voor de behandeling van verzoeken om internationale bescherming in het kader van wat vroeger bekend stond als het Dublinsysteem.

Voorheen bevatte Eurodac voornamelijk vingerafdrukken van asielzoekers en irreguliere migranten die in de EU-lidstaten waren geregistreerd. De databank hielp de autoriteiten personen te identificeren, te achterhalen of iemand al eerder asiel had aangevraagd in een andere lidstaat en te bepalen wie verantwoordelijk is voor de behandeling van asielaanvragen.

De nieuwe versie van Eurodac bevat naast vingerafdrukken ook uitgebreide biometrische en identiteitsgegevens voor verschillende categorieën migranten. Dit maakt een nauwkeurigere identificatie mogelijk, ondersteunt de uitvoering van de asiel- en migratieregels, helpt irreguliere migratie en niet-toegestane verplaatsingen binnen de EU aan te pakken en levert betere gegevens op als input voor de beleidsvorming.

Belangrijkste kenmerken van de nieuwe versie van de databank

De gemoderniseerde Eurodac-databank is op 12 juni 2026 operationeel geworden. Deze versie bevat een aantal nieuwe functionaliteiten die bedoeld zijn om de identificatie te verbeteren, het asiel- en migratiebeheer te ondersteunen en irreguliere bewegingen binnen de EU te helpen aanpakken.

Het gaat onder meer om het verzamelen van biometrische en identiteitsgegevens, een uitbreiding van de categorieën personen van wie gegevens worden verzameld en versterkte beveiligingsmaatregelen en regelingen voor gegevensopslag. Dit gaat gepaard met robuuste waarborgen voor gegevensbescherming.

De bepalingen met betrekking tot personen die tijdelijke bescherming genieten, worden vanaf 12 juni 2029 toegepast.

Personalisatie:

registratie van individuele asielzoekers, dus niet van aanvragen

verzameling van aanvullende biometrische gegevens, zoals gezichtsopnamen, en persoonsgegevens, zoals naam, geboortedatum, nationaliteit, een kopie van identiteitsdocumenten en de datum van de aanvraag

verplichte verzameling van biometrische gegevens voor personen vanaf 6 jaar

Opgenomen categorieën:

personen die om internationale bescherming verzoeken

personen die zijn hervestigd in het kader van nationale of EU-hervestigings­regelingen

personen die zijn aangehouden wegens het illegaal overschrijden van een EU-buitengrens, en personen die na opsporings- en reddingsoperaties zijn ontscheept

personen die illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven

personen die tijdelijke bescherming genieten (hun gegevens worden slechts bewaard zolang ze die status hebben)

Veiligheid:

in bepaalde omstandigheden kunnen de lidstaten registreren dat een onderdaan van een derde land een veiligheidsdreiging kan vormen, en de markering daarvoor kan in overleg met andere lidstaten worden verwijderd

de toegang voor rechts­handhavings­instanties wordt vereenvoudigd

Gegevensopslag:

verschillende bewaartermijnen voor verschillende categorieën personen

gegevens over personen die om internationale bescherming verzoeken, worden gedurende 10 jaar bewaard

gegevens over personen die in het kader van hervestigings­regelingen zijn toegelaten en personen die op irreguliere wijze de EU binnenkomen of er illegaal verblijven, worden gedurende 5 jaar bewaard

Interoperabiliteit met andere IT-systemen

Autoriteiten in de hele EU wisselen informatie uit via groot­schalige IT-systemen om burgers te beschermen, criminaliteit te bestrijden en de grenzen te beveiligen.

Naast de Eurodac-databank zijn er ook andere IT-systemen die de grenzen van de EU helpen beveiligen, waaronder:

• het Schengeninformatiesysteem (SIS)
• het visuminformatiesysteem (VIS)
• het inreis-uitreissysteem (EES)

Binnenkort zullen 2 andere grootschalige IT-systemen in gebruik worden genomen:

• het Europees Strafregisterinformatiesysteem voor onderdanen van derde landen (Ecris-TCN)
• het Europees Systeem voor reisinformatie en -autorisatie (Etias)