Skąd UE czerpie gaz?
Większość gazu w UE pochodzi z importu. W ostatnich latach państwa członkowskie UE zmniejszyły swoją zależność od rosyjskiego gazu dzięki zwiększeniu importu z Norwegii, Stanów Zjednoczonych i Algierii.
Odchodzenie od rosyjskiego gazu
W ostatnich latach, po tym jak Rosja dokonała niczym nieuzasadnionej i niesprowokowanej inwazji na Ukrainę i zaczęła wykorzystywać dostawy energii jako broń, Unia Europejska znacznie zmniejszyła swoją zależność od rosyjskich paliw kopalnych.
Dywersyfikacja jest długotrwałym i kosztownym procesem wymagającym inwestycji w infrastrukturę, na przykład w nowe gazociągi i terminale LNG. UE i jej państwa działają jednak szybko.
Odsetek importu gazu rurociągowego z Rosji do UE spadł z około 40% w 2021 r. do około 6% w 2025 r. Jeśli chodzi o gaz rurociągowy i LNG łącznie, import z Rosji w 2025 r. stanowił około 12% całkowitego importu gazu do UE.
W styczniu 2026 r. Rada przyjęła rozporządzenie zakazujące importu zarówno LNG, jak i gazu rurociągowego z Rosji. Zakaz obowiązuje od 18 marca 2026 r. Dla istniejących umów przewidziano okresy przejściowe. Z końcem 2027 r. wszelki import gazu z Rosji zostanie zakazany.
To odejście od rosyjskiego gazu jest możliwe głównie dzięki wyraźnemu wzrostowi importu LNG z innych państw i ogólnemu zmniejszeniu zużycia gazu w UE.
Wykres poniżej przedstawia ilość gazu importowanego do UE w miliardach metrów sześciennych.
Wykres słupkowy porównujący dostawy gazu od głównych partnerów do UE w 2021, 2023 i 2025 roku.
Import z Rosji zmniejszył się z ponad 150 mld m³ w 2021 r. do 36 mld m³ w 2025 r. Zastąpił go głównie rosnący import od innych partnerów. Import z Norwegii wzrósł z 79,5 mld m³ w 2021 r. do 89,3 mld m³ w 2025 r. Import z USA wzrósł z 18,9 mld m³ w 2021 r. do 75,6 mld m³ w 2025 r.
Źródło: obliczenia Komisji Europejskiej na podstawie danych LSEG (Refinitiv) oraz ENTSO-G
Główni dostawcy gazu w 2025 r.
W 2025 r. największym dostawcą gazu do UE była Norwegia. Zapewniła prawie jedną trzecią całego importu gazu.
Inni dostawcy to Stany Zjednoczone, Algieria, Wielka Brytania, Azerbejdżan i Rosja.
Wykres typu mapa prostokątów przedstawiający udziały procentowe w rynku i ilości (w mld m³) odnoszące się do różnych dostawców gazu do UE w 2025 r.
- Norwegia: 30,9%, czyli 89,3 mld m³
- USA: 26,2%, czyli 75,6 mld m³
- Afryka Północna: 12,7%, czyli 36,7 mld m³
- Rosja: 12,5%, czyli 36 mld m³
- Wielka Brytania: 4,4%, czyli 12,8 mld m³
- Azerbejdżan: 3,9%, czyli 11,3 mld m³
- Katar: 3,7%, czyli 10,6 mld m³
- inni dostawcy: 5,7%, czyli 16,4 mld m³.
Źródło: obliczenia Komisji Europejskiej na podstawie danych LSEG (Refinitiv) oraz ENTSO-G
Rosnący import LNG
Według danych think tanku Bruegel w 2025 r. UE sprowadziła ponad 140 mld m³ LNG.
Największym dostawcą LNG do UE były Stany Zjednoczone: zapewniły prawie 58% jego całkowitego importu. W 2025 r. w porównaniu z 2021 r. import z USA był trzykrotnie większy.
Największymi importerami LNG w UE są:
- Francja
- Hiszpania
- Włochy
- Holandia
- Belgia.
Część importowanego LNG jest reeksportowana do innych krajów.
Dlaczego gaz jest tak ważny dla UE i dla Europejczyków?
Gaz służy głównie do wytwarzania prądu, ogrzewania mieszkań i do procesów przemysłowych. Około 30% gospodarstw domowych w UE jest ogrzewanych gazem. W latach 2021–2024 zapotrzebowanie na gaz ziemny w UE spadło o ponad 19%.
Zużycie gazu w UE
Wykres kołowy przedstawia, jak gaz jest wykorzystywany w UE. Około 30% służy do wytwarzania prądu i ciepła, niemal 25% jest zużywane przez gospodarstwa domowe, 25% – przez przemysł, a 11% – przez sektor usług. Inne zastosowania energetyczne i pozaenergetyczne pochłaniają około 9%.
Więcej
Ostatnia aktualizacja: 2 marca 2026