Infrastruktura do skroplonego gazu ziemnego w UE
Importując skroplony gaz ziemny, UE dywersyfikuje dostawców i rozszerza szlaki dostaw. Stało się to szczególnie ważne, od kiedy Rosja napadła na Ukrainę, a UE postanowiła zmniejszyć zależność od importu rosyjskiego gazu.
UE jest największym w świecie importerem LNG. W 2024 r. zaimportowała ponad 100 mld metrów sześciennych. Największymi importerami w UE są Francja, Hiszpania, Holandia, Włochy i Belgia. Część importowanego LNG zostaje reeksportowana do innych krajów.
Zaatakowanie Ukrainy przez Rosję i używanie dostaw gazu jako broni skłoniło państwa członkowskie UE do dalszej rozbudowy infrastruktury LNG. Część planowanych inwestycji jest traktowana jako projekty leżące we wspólnym interesie UE i ma korzystać z prostszych procedur, a niekiedy ze współfinansowania poprzez instrument „Łącząc Europę”.
Dzięki tym inwestycjom unijny potencjał importowy wzrósł w latach 2023–2024 o 70 mld m3, a w latach 2025–2030 ma wzrosnąć o dodatkowych 60 mld m3.
Infrastruktura LNG w UE
Mapa pokazuje terminale LNG w państwach członkowskich UE i ich stan: operacyjne, przeznaczone do dalszej rozbudowy, w budowie lub planowane.
Operacyjne terminale LNG mają Hiszpania, Francja, Włochy, Portugalia, Belgia, Holandia, Chorwacja, Polska, Grecja, Finlandia i Litwa.
Kilkanaście terminali jest w planach, a kilka w budowie.
Dane pochodzą z portalu Gas Infrastructure Europe i ze stron internetowych poszczególnych operatorów.
Więcej informacji
Skąd UE czerpie gaz?
Wojna Rosji przeciwko Ukrainie
Jak UE zareagowała na kryzys energetyczny w 2022 roku?
Ostatnia aktualizacja: 15 kwietnia 2026