Sudan: oświadczenie wysokiej przedstawicielki wydane w imieniu Unii Europejskiej dwa lata po wybuchu wojny

Wojna tocząca się przez ostatnie dwa lata w Sudanie brutalnie wpłynęła na życie milionów cywilów. Osłabiła ona nadzieje związane z rewolucją z lat 2018–2019. Pogłębiła się fragmentacja kraju pod względem politycznym i etnicznym. Jedność i integralność terytorialna Sudanu są zagrożone. Unia Europejska jest zaniepokojona wyrażanymi przez różne strony intencjami jednostronnego tworzenia rządów. Należy zapobiec podziałowi kraju.

Unia Europejska ponawia swój zdecydowany apel do walczących stron o natychmiastowe i trwałe zawieszenie broni. Odpowiedzialność za tę wojnę nadal ponoszą siły szybkiego wsparcia i sudańskie siły zbrojne, a także powiązane z nimi bojówki. UE wzywa wszystkie państwa, które dostarczają broń i fundusze walczącym, by natychmiast zaprzestały udzielania wsparcia i połączyły wysiłki na rzecz pokoju. UE wzywa walczące strony do przeprowadzenia w dobrej wierze negocjacji na rzecz trwałego pokoju, który zostanie zawarty z poszanowaniem integralności terytorialnej, jedności i suwerenności. UE nadal wspiera działania mediacyjne Unii Afrykańskiej i inne regionalne i międzynarodowe wysiłki mediacyjne, w tym działania osobistego wysłannika sekretarza generalnego ONZ ds. Sudanu Ramtane'a Lamamry.

Ludność Sudanu mierzy się z najbardziej katastrofalnym kryzysem humanitarnym XXI wieku. Głód jest faktem, a brak bezpieczeństwa żywnościowego występuje coraz powszechniej, przy czym blisko 25 milionów osób doświadcza go w sposób skrajny. Sudan stoi również w obliczu największego na świecie kryzysu ochrony – 12,6 miliona osób zostało przymusowo wysiedlonych (z czego ponad 3 miliony za granicę). Rozprzestrzenienie się konfliktu na kraje sąsiadujące może spowodować jeszcze większe cierpienie ludzkie i jeszcze silniej zdestabilizować region. Nasi partnerzy w dziedzinie pomocy humanitarnej będą w stanie szybko i w pełni reagować tylko wtedy, gdy strony konfliktu ułatwią bezpieczny, szybki i niezakłócony dostęp pomocy humanitarnej (ponad granicami i ponad liniami wewnętrznego podziału). UE i jej państwa członkowskie nadal domagają się od wszystkich stron wojny natychmiastowego zniesienia wszelkich przeszkód biurokratycznych i administracyjnych oraz zagwarantowania bezpieczeństwa ludności cywilnej, w tym pracownikom organizacji humanitarnych.

Należy położyć kres kulturze bezkarności. Przypadki łamania międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka są coraz częstsze i występują w całym kraju, ale w szczególności na najbardziej dotkniętych konfliktem obszarach: w prowincjach Darfur, Chartum i Al-Dżazira. Masowa przemoc seksualna i przemoc na tle płci, głód, arbitralne zabójstwa, uprowadzenia dzieci, przymusowy werbunek i ataki ze względu na pochodzenie etniczne są wykorzystywane jako broń wojenna o niespotykanych dotąd stopniu i skali, a dotykają w szczególności kobiety i dzieci. UE zdecydowanie potępia te poważne masowe okrucieństwa.

UE, w ścisłej współpracy ze społecznością międzynarodową, będzie korzystać ze swoich narzędzi i instrumentów dyplomatycznych, z sankcjami włącznie, aby działać na rzecz pokojowego rozwiązania konfliktu i rozpoczęcia w Sudanie trwałego, pluralistycznego procesu politycznego odzwierciedlającego aspiracje ludności tego kraju. Ludność Sudanu ma prawo do wolności, pokoju i sprawiedliwości. UE opowiada się za pluralistycznym procesem politycznym służącym osiągnięciu tego celu. UE wyraża uznanie dla wysiłków podejmowanych przez specjalną przedstawicielkę UE w Rogu Afryki, która w imieniu państw członkowskich będzie nadal aktywnie współpracować ze wszystkimi stronami opowiadającymi się za wspólnym procesem mediacyjnym mającym prowadzić do zawieszenia broni, zwiększenia dostępu pomocy humanitarnej i pluralistycznej transformacji. Ochrona ludności cywilnej i infrastruktury krytycznej nadal ma zasadnicze znaczenie dla naszych działań, a UE jest gotowa wspierać mechanizmy monitorowania.

UE docenia odporność i odwagę ludności Sudanu w obliczu najpoważniejszego kryzysu humanitarnego, z jakim mamy dziś do czynienia. Najwyższy czas położyć kres temu przerażającemu rozlewowi krwi.

Do oświadczenia przyłączają się Albania, Armenia, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Gruzja, Islandia, Liechtenstein, Macedonia Północna, Republika Mołdawii, Norwegia, Serbia i Ukraina.