"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.

Więcej informacji znajdziesz na stronie o plikach cookie. Możesz tam też zmienić swoje ustawienia.

български español čeština dansk Deutsch eesti Ελληνικά English français Gaeilge hrvatski italiano latviešu lietuvių magyar Malti Nederlands polski português română slovenčina slovenščina suomi svenska
Skip to content

Reagowanie kryzysowe

Jak UE reaguje na katastrofy spowodowane przez człowieka i klęski żywiołowe na całym świecie. 

UE i jej państwa członkowskie dysponują kilkoma mechanizmami, których mogą użyć w czasie kryzysu, aby udzielić wsparcia lub pomóc w rozwiązaniu czy poprawie sytuacji.

W sytuacjach nadzwyczajnych, takich jak katastrofy naturalne, kryzysy zdrowotne lub konflikty, UE zapewnia szybką, skuteczną i skoordynowaną pomoc w Europie i poza jej granicami.

Jedna osoba podaje pudło z pomocą humanitarną drugiej osobie.

Jak Rada koordynuje reakcję UE na sytuacje kryzysowe

Rada UE koordynuje na szczeblu politycznym reakcję na poważne i złożone sytuacje kryzysowe, do których dochodzi w Europie i na całym świecie. W tym celu wykorzystuje mechanizm reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych – IPCR.

W IPCR uczestniczą państwa członkowskie UE, unijne instytucje i inne kluczowe podmioty, które odniosły szkody lub w inny sposób odczuły kryzys. IPCR pomaga wspólnie zrozumieć sytuację i przygotować reakcję. W tej chwili IPCR jest w trybie pełnej aktywacji w związku z sytuacją na Bliskim Wschodzie, wojną Rosji przeciwko Ukrainie oraz kryzysem migracyjno-uchodźczym.

Pomoc humanitarna

UE wraz ze swoimi państwami członkowskimi jest największym darczyńcą humanitarnym na świecie. Pomaga najbardziej potrzebującym, zapewniając w sytuacjach kryzysowych podstawowe i ratujące życie wsparcie.

Główne obszary pomocy

Worek z ziarnem.

bezpieczeństwo żywnościowe

Jedzące dziecko.

żywność

Dłoń trzymająca strzykawkę.

nadzwyczajna opieka zdrowotna

Dłonie nabierające wodę z kranu.

woda i warunki sanitarne

Namiot.

schronienie

Kobieta z kartkami w dłoniach.

zapewnianie ochrony

Pomoc polega również na przekazywaniu środków pieniężnych na najpilniejsze potrzeby, edukacji w sytuacjach nadzwyczajnych oraz zwiększaniu gotowości i odporności na wypadek klęsk związanych ze zmianą klimatu.

Sponsorem unijnej pomocy humanitarnej są UE i jej państwa członkowskie. W terenie dystrybuują ją organizacje partnerskie. Pomoc humanitarna jest przekazywana zgodnie z zasadami neutralności, humanitaryzmu, niezależności i bezstronności.

Ochrona ludności

Każdy kraj, nie tylko europejski, może zwrócić się do unijnego mechanizmu ochrony ludności o pomoc, gdy jego zdolności reagowania nie są wystarczające w danej sytuacji kryzysowej. UE może wówczas uruchomić mechanizm, aby skoordynować wysłanie specjalistycznych zespołów i sprzętu, np. samolotów gaśniczych, zespołów poszukiwawczo-ratowniczych, leków czy personelu medycznego.

Najczęściej mechanizm aktywuje się w przypadku wystąpienia chorób, pożarów, powodzi, cyklonów tropikalnych, trzęsień ziemi i konfliktów. Od 2001 r. uruchomiono go ponad 800 razy, a w samym 2025 r. – 64 razy.

Ochrona konsularna

W sytuacji kryzysowej obywatele UE przebywający w kraju spoza Unii mają prawo zwrócić się o pomoc do ambasady lub konsulatu dowolnego innego państwa UE, jeżeli ich własne państwo członkowskie nie ma tam przedstawicielstwa.

Pomoc jest udzielana w przypadku zgubienia lub kradzieży paszportu lub dowodu osobistego, zatrzymania lub aresztowania, poważnego wypadku lub choroby, repatriacji, śmierci, a także wówczas gdy obywatel UE jest ofiarą przestępstwa.

Paszport i mapa świata.

Nowe objaśnienia

Kolaż przedstawiający żołnierza pilotującego dron.

Unijne wsparcie wojskowe dla Ukrainy

Grupa uchodźców: troje dorosłych i dwoje dzieci.

Jak UE pomaga uchodźcom z Ukrainy

Mapa przedstawiająca kraje Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

Stanowisko UE w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie

Ostatnia aktualizacja: 15 kwietnia 2026