Podsumowania

UE i jej państwa członkowskie współpracują, aby zapobiegać i przeciwdziałać zagrożeniom i kampaniom hybrydowym dotykającym Europę i jej obywateli i reagować na nie.

Internet odgrywa coraz ważniejszą rolę w życiu dzieci i nastolatków w całej UE. UE i jej państwa członkowskie starają się ich chronić przed zagrożeniami ze strony wirtualnego świata.

UE może nakładać sankcje, aby powstrzymywać i odpierać cyberataki, które stanowią zagrożenie zewnętrzne dla UE lub jej państw członkowskich.

UE na różne sposoby stara się zwiększyć swoją zdolność reagowania na kryzysy i odporność na przyszłe wyzwania.

Unijna polityka cyberobrony ma na celu wzmocnienie współpracy i inwestycji, by w obliczu rosnącej liczby cyberataków lepiej je wykrywać, lepiej im zapobiegać, a także lepiej przed nimi chronić.

Inżynieria społeczna jest tylko jednym z zagrożeń, którym stawia czoło UE, by promować cyberodporność i walczyć z cyberprzestępczością.

Skala i złożoność cyberzagrożeń rosną. Wpływają one nie tylko na prywatność cyfrową, lecz także na infrastrukturę krytyczną i stabilność gospodarczą oraz generują na całym świecie koszty rzędu bilionów euro rocznie.

Cyfryzacja stwarza nowe możliwości, ale również zagrożenia. Dlatego UE opracowała strategię cyberbezpieczeństwa i podejmuje inicjatywy, aby zwiększyć bezpieczeństwo i odporność.

Cyberprzestępczość powoduje bardzo duże szkody dla społeczeństwa, przedsiębiorstw i obywateli. Dlatego UE podejmuje działania, by ją zwalczać i wspierać jej ofiary.

UE pracuje nad nowymi przepisami, by przyspieszyć dostęp do danych cyfrowych wykorzystywanych w postępowaniach przygotowawczych i sądowych, niezależnie od lokalizacji tych danych.