Jakie są największe cyberzagrożenia w UE?
Skala i złożoność cyberzagrożeń rosną. Państwa UE wzmacniają cyberbezpieczeństwo, aby chronić infrastrukturę krytyczną, stabilność gospodarczą i prywatność w sieci.
Dlaczego zwiększenie cyberbezpieczeństwa jest tak ważne?
Cyberzagrożenie to każde szkodliwe działanie mające naruszać integralność, poufność lub dostępność systemów, sieci lub danych cyfrowych.
Cyberzagrożenia w Europie i na świecie są coraz większe. W 2020 r. światowy koszt gospodarczy cyberprzestępczości był dwukrotnie wyższy niż w 2015 r.
Cyberataki są nie tylko coraz częstsze, ale też coraz bardziej złożone. Przestępcy stosują zaawansowane techniki, w tym generatywną sztuczną inteligencję, aby utrudnić wykrywanie i zwalczanie ataków.
Jak UE walczy z cyberprzestępczością
Poważne cyberzagrożenia w UE
Coraz bardziej wyrafinowane i zróżnicowane ataki wymierzane są w wiele różnych sektorów. Według Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA) główne cyberzagrożenia w UE to obecnie:
zagrożenia dla dostępności
ataki wymierzone w dostępność systemu lub usługi poprzez wyczerpanie zasobów lub przeciążenie infrastruktury sieciowej
oprogramowanie szantażujące
przejęcie kontroli nad systemami, by zażądać okupu za przywrócenie dostępu do danych lub niespowodowanie ich wycieku
zagrożenia dla danych
uzyskanie nieuprawnionego dostępu do danych wrażliwych, poufnych lub chronionych, aby manipulować informacjami, ujawnić je lub zniszczyć
inżynieria społeczna
manipulacyjne techniki, które mają skłonić ofiarę do popełnienia poważnych błędów lub przekazania informacji szczególnie chronionych
złośliwe oprogramowanie
oprogramowanie mające przenikać do systemów, powodować szkody, zakłócać świadczenie usług i wykradać dane
ataki na łańcuch dostaw
ataki na organizację wymierzone w słabe punkty jej łańcucha dostaw, mogące mieć efekt kaskadowy
46% cyberzagrożeń to zagrożenia dla dostępności
Zagrożenia dla dostępności, oprogramowanie szantażujące i zagrożenia dla danych to najpoważniejsze cyberzagrożenia w UE.
zagrożenia dla dostępności – 46%
oprogramowanie szantażujące – 27%
zagrożenia dla danych – 16%
pozostałe – 11%.
Główne podmioty stojące za cyberatakami
Za cyberatakami stoją różne podmioty – od grup powiązanych z państwami, po przestępców dążących do korzyści finansowych, podmioty prywatne i haktywistów. Każda z grup ma inne metody i cele:
- podmioty powiązane z państwami
grupy mające związki z rządem przeprowadzają ataki w celach politycznych lub strategicznych (np. szpiegostwo) - cyberprzestępcy
dążą do uzyskania korzyści finansowych dzięki atakom oportunistycznym (np. inżynieria społeczna) - podmioty ofensywne sektora prywatnego
opracowują i sprzedają cyberbroń, często rządom i osobom prywatnym - haktywiści
powodują dezorganizację i angażują się w działania hakerskie na rzecz zmian społecznych lub politycznych, czasami przy wsparciu podmiotów powiązanych z państwami.
Sektory najbardziej narażone na cyberzagrożenia
Prawie 20% cyberataków jest wymierzonych w organizacje administracji publicznej. Jest to sektor o zasadniczym znaczeniu dla usług publicznych i bezpieczeństwa. Kolejne miejsca zajmują: transport (11%), finanse (9%), infrastruktura cyfrowa (9%), usługi dla przedsiębiorstw (8%), ogół społeczeństwa (8%) i produkcja (6%).
Administracja publiczna – 19%
Transport – 11%
Finanse – 9%
Infrastruktura cyfrowa – 9%
Więcej informacji
Cyberbezpieczeństwo w UE: strategia i główne polityki
Cyberbezpieczeństwo: inżynieria społeczna
Bezpieczeństwo online
Ostatnia aktualizacja: 5 lutego 2025