Wskazane przez Radę kierunki reformy unijnych ram zarządzania gospodarczego
Wskazane przez Radę kierunki reformy unijnych ram zarządzania gospodarczego
- Traktatowe wartości referencyjne: deficyt w wysokości 3% PKB i dług w wysokości 60% PKB pozostaną niezmienione.
- Państwa członkowskie powinny przedstawiać krajowe średnioterminowe plany fiskalno-strukturalne, obejmujące politykę fiskalną, reformy i inwestycje. Plany powinny prezentować krajową ścieżkę fiskalną zdefiniowaną w kategoriach wydatków pierwotnych netto jako jednolity wskaźnik operacyjny.
- Krajowe plany powinny być spójne z techniczną trajektorią Komisji opartą na wspólnej metodologii.
- Trajektoria techniczna Komisji powinna zapewnić wysiłek fiskalny pozwalający osiągnąć wystarczającą tendencję spadkową długu lub utrzymać go na ostrożnym poziomie, a jednocześnie zachować stabilność finansów publicznych oraz wspierać reformy i inwestycje publiczne.
- Plany krajowe powinny być omawiane w kontekście wielostronnym na forum Rady na podstawie przejrzystej oceny Komisji.
- Czas obowiązywania średnioterminowych planów fiskalno-strukturalnych może zostać przedłużony, jeśli państwo członkowskie zobowiąże się do kwalifikowalnych reform i inwestycji.
- Procedura nadmiernego deficytu oparta na naruszeniu 3-procentowego kryterium deficytu powinna pozostać niezmieniona.
- Egzekwowanie powinno być skuteczniejsze, ponieważ należy się spodziewać, że większa odpowiedzialność krajowa ułatwi podejmowanie decyzji o sankcjach.
- Doprecyzowana powinna zostać ogólna klauzula wyjścia w przypadku dużych wstrząsów, aby zapewnić jasność i przewidywalność. W wyraźnie określonych okolicznościach krajowa klauzula wyjścia może dopuszczać tymczasowe odstępstwa od ścieżki dostosowania fiskalnego.
- Procedura zakłóceń równowagi makroekonomicznej pozostaje kluczowa dla zapobiegania zakłóceniom, ich wykrywania i korygowania. Powinna stać się bardziej perspektywiczna, w większej mierze skupiać się na nowo występujących zakłóceniach i bardziej bazować na prognozach.