Podsumowania

Od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę UE i jej państwa członkowskie znacznie zwiększyły wsparcie wojskowe dla ukraińskich sił zbrojnych.

W odpowiedzi na pełnoskalową inwazję Rosji na Ukrainę UE podjęła szereg działań, aby pomóc uchodźcom uciekającym przed wojną, w tym w ramach unijnego mechanizmu tymczasowej ochrony.

Na kolejnych posiedzeniach Rady Europejskiej w latach 2023–2026 przywódcy UE przyjmowali konkluzje o sytuacji na Bliskim Wschodzie. Treść strony odzwierciedla najnowsze konkluzje z 15 i 16 października 2026 r.

UE i jej państwa członkowskie solidaryzują się z Ukrainą i jej mieszkańcami od początku pełnoskalowej rosyjskiej inwazji. Są największym dostarczycielem wsparcia finansowego, gospodarczego, wojskowego i humanitarnego dla Ukrainy.

UE jest największym partnerem handlowym Ukrainy i największym inwestorem w tym państwie. Od początku rosyjskiej wojny napastniczej UE wspiera gospodarkę Ukrainy, w tym za pomocą specjalnych środków handlowych.

UE i jej 27 państw członkowskich są największymi dostarczycielami pomocy finansowej dla Ukrainy. Celem jest sfinansowanie najpilniejszych potrzeb kraju oraz długoterminowe wsparcie jego odbudowy i rekonstrukcji.

Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony pozwala Unii prowadzić misje i operacje – cywilne i wojskowe – w krajach trzecich. Unia korzysta przy tym ze zdolności operacyjnych państw członkowskich.

Unijne sankcje mogą być wymierzone w rządy państw trzecich, podmioty i osoby fizyczne. UE może nakładać sankcje, aby zastosować się do rezolucji ONZ, zaostrzyć sankcje ONZ lub wprowadzić restrykcje z własnej inicjatywy.

UE wspiera integralność terytorialną, suwerenność, stabilność i niezależność polityczną Libanu oraz wysiłki rządu libańskiego na rzecz reform.

Unia Europejska i jej państwa członkowskie należą do głównych ofiarodawców pomocy humanitarnej na świecie. Chcą ratować życie ludzkie, zapobiegać cierpieniu i je łagodzić, a także zapewniać poszanowanie ludzkiej godności. Ich pomoc trafia między innymi do Palestyńczyków.