Infrastructuur voor vloeibaar aardgas in de EU
Het invoeren van vloeibaar aardgas (lng) is een manier om de leveranciers en aanvoerroutes te diversifiëren die de EU gebruikt om vloeibaar aardgas te verkrijgen. Dit is met name belangrijk geworden sinds Rusland Oekraïne is binnengevallen en de EU heeft besloten haar afhankelijkheid van ingevoerd Russisch gas af te bouwen.
De EU is de grootste lng-importeur ter wereld. In 2024 voerde de EU meer dan 100 miljard kubieke meter (bcm) in. De grootste lng-importeurs in de EU zijn Frankrijk, Spanje, Nederland, Italië en België. Een deel van die lng-invoer wordt wederuitgevoerd naar andere landen.
De Russische invasie in Oekraïne en het gebruik van de gasvoorziening als wapen hebben de EU-lidstaten ertoe aangezet om hun lng-infrastructuur verder te ontwikkelen. Een aantal geplande investeringen worden beschouwd als "EU-projecten van gemeenschappelijk belang", met als voordeel gestroomlijnde procedures en, in sommige gevallen, medefinanciering via de Connecting Europe Facility.
Dankzij deze investeringen is de lng-invoercapaciteit van de EU in 2023–2024 met 70 bcm toegenomen en zal hier tussen 2025 en 2030 naar verwachting nog eens 60 miljard bcm bij komen.
Lng-infrastructuur in de EU
De kaart toont de lng-terminals in de EU-lidstaten die momenteel operationeel zijn, zullen worden uitgebreid, in aanbouw zijn of in de planningsfase zitten.
Spanje, Frankrijk, Italië, Portugal, België, Nederland, Kroatië, Polen, Griekenland, Finland en Litouwen hebben allemaal operationele lng-terminals.
Er zijn een vijftiental geplande lng-terminals in de hele EU en enkele zijn momenteel in aanbouw.
Deze gegevens zijn afkomstig van Gas Infrastructure Europe en websites van beheerders.
Zie ook
Waar komt het gas van de EU vandaan?
Ruslands oorlog tegen Oekraïne
Hoe reageerde de EU op de energiecrisis van 2022?
Laatst bijgewerkt: 15 april 2026