Sezonowe zmiany czasu w UE

Projekt zniesienia zmiany czasu

12 września 2018 r. Komisja Europejska przedstawiła projekt dyrektywy o sezonowych zmianach czasu. Główne jego elementy to:

• zniesienie copółrocznej zmiany czasu w całej UE
• wprowadzenie systemu powiadomień, który byłby stosowany przez państwa UE chcące zmienić swój standardowy czas.

Jeśli dyrektywa zostanie przyjęta, zniesie przeprowadzaną dwa razy w roku zmianę czasu w UE (tzw. czas letni i czas zimowy).

Ostateczna decyzja w tej sprawie jednak nie zapadła, nie wyznaczono też terminu jej podjęcia. A zatem w mocy pozostaje obecny system (zakładający jednogodzinne przesunięcie czasu), który przedłuża okres dostępu do światła dziennego w lecie.

W Radzie

Rada nie uzgodniła jeszcze stanowiska w sprawie projektu. Aby je ustalić, musi znaleźć poparcie wśród kwalifikowanej większości państw członkowskich. Kwalifikowana większość potrzebna jest także do poparcia ostatecznego tekstu wynegocjowanego z Parlamentem Europejskim.

Parlament Europejski przyjął stanowisko w sprawie projektu w marcu 2019 r. Zagłosował za zniesieniem czasu letniego w 2021 r.

Zanim akt o zakończeniu sezonowych zmian czasu zostanie uchwalony, Rada i Parlament Europejski muszą się porozumieć.

Obowiązujące przepisy UE

Przestawianie zegarów w Europie wiosną i jesienią to zwyczaj starszy niż Unia Europejska. Pierwszy raz uczyniono to, by oszczędzić energię podczas I wojny światowej. Praktykę tę wprowadzono ponownie w wielu krajach w latach 70.

Pierwsze prawne ustalenia dotyczące czasu letniego UE przyjęła w 1980 r. (dyrektywa koordynująca ówczesne praktyki krajowe), chcąc zagwarantować sprawne funkcjonowanie jednolitego rynku.

Obecnie obowiązująca dyrektywa weszła w życie w 2001 r. Zgodnie z jej przepisami wszystkie państwa członkowskie wprowadzają czas letni w ostatnią niedzielę marca i wracają do standardowego czasu (zimowego) w ostatnią niedzielę października.

Standardowy czas w państwach członkowskich

Państwa członkowskie same decydują, do której strefy czasowej chcą należeć. Obecnie w UE istnieją trzy standardowe strefy czasowe:

• czas zachodnioeuropejski: Irlandia i Portugalia
• czas środkowoeuropejski: 17 państw położonych na tym obszarze geograficznym
• czas wschodnioeuropejski: Bułgaria, Cypr, Estonia, Finlandia, Grecja, Litwa, Łotwa i Rumunia.