"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.

Więcej informacji znajdziesz na stronie o plikach cookie. Możesz tam też zmienić swoje ustawienia.

български español čeština dansk Deutsch eesti Ελληνικά English français Gaeilge hrvatski italiano latviešu lietuvių magyar Malti Nederlands polski português română slovenčina slovenščina suomi svenska
Skip to content

Sezonowe zmiany czasu w UE

Projekt mający zlikwidować copółroczną zmianę czasu w UE został przedstawiony w 2018 r. Do momentu zapadnięcia ostatecznej decyzji w mocy pozostaje obecny system.

Projekt zniesienia zmiany czasu

12 września 2018 r. Komisja Europejska przedstawiła projekt dyrektywy o sezonowych zmianach czasu. Główne jego elementy to:

  • zniesienie copółrocznej zmiany czasu w całej UE
  • wprowadzenie systemu powiadomień, który byłby stosowany przez państwa UE chcące zmienić swój standardowy czas.

Jeśli dyrektywa zostanie przyjęta, zniesie przeprowadzaną dwa razy w roku zmianę czasu w UE (tzw. czas letni i czas zimowy).

Ostateczna decyzja w tej sprawie jednak nie zapadła, nie wyznaczono też terminu jej podjęcia. A zatem w mocy pozostaje obecny system (zakładający jednogodzinne przesunięcie czasu), który przedłuża okres dostępu do światła dziennego w lecie.

W Radzie

Rada nie uzgodniła jeszcze stanowiska w sprawie projektu. Aby je ustalić, musi znaleźć poparcie wśród kwalifikowanej większości państw członkowskich. Kwalifikowana większość potrzebna jest także do poparcia ostatecznego tekstu wynegocjowanego z Parlamentem Europejskim.

Parlament Europejski przyjął stanowisko w sprawie projektu w marcu 2019 r. Zagłosował za zniesieniem czasu letniego w 2021 r.

Zanim akt o zakończeniu sezonowych zmian czasu zostanie uchwalony, Rada i Parlament Europejski muszą się porozumieć.

Obowiązujące przepisy UE

Przestawianie zegarów w Europie wiosną i jesienią to zwyczaj starszy niż Unia Europejska. Pierwszy raz uczyniono to, by oszczędzić energię podczas I wojny światowej. Praktykę tę wprowadzono ponownie w wielu krajach w latach 70.

Pierwsze prawne ustalenia dotyczące czasu letniego UE przyjęła w 1980 r. (dyrektywa koordynująca ówczesne praktyki krajowe), chcąc zagwarantować sprawne funkcjonowanie jednolitego rynku.

Obecnie obowiązująca dyrektywa weszła w życie w 2001 r. Zgodnie z jej przepisami wszystkie państwa członkowskie wprowadzają czas letni w ostatnią niedzielę marca i wracają do standardowego czasu (zimowego) w ostatnią niedzielę października.

Standardowy czas w państwach członkowskich

Państwa członkowskie same decydują, do której strefy czasowej chcą należeć. Obecnie w UE istnieją trzy standardowe strefy czasowe:

  • czas zachodnioeuropejski: Irlandia i Portugalia
  • czas środkowoeuropejski: 17 państw położonych na tym obszarze geograficznym
  • czas wschodnioeuropejski: Bułgaria, Cypr, Estonia, Finlandia, Grecja, Litwa, Łotwa i Rumunia.