Visquota na de Brexit
Visquota na de Brexit
De voorbije decennia hebben de EU en het VK meer dan 100 visbestanden gezamenlijk beheerd. Sinds januari 2021 worden de visrechten voor gedeelde bestanden via jaarlijks bilateraal overleg vastgelegd.
Hoe worden visquota bepaald?
- De handels- en samenwerkings‑overeenkomst EU‑VK bepaalt de percentages voor elke partij per gedeeld bestand
- Elk jaar bepalen de EU en het VK in overleg de visrechten voor het volgende jaar
- De Europese Commissie stelt de Raad voor welk standpunt de EU in het overleg moet innemen
- De Raad geeft sturing bij het voorstel
- De Europese Commissie leidt het overleg namens de EU
- De Raad krijgt regelmatig updates en informatie over de stand van het overleg
- Wanneer een akkoord is bereikt, presenteert het Commissie dit aan de Raad
- De Raad geeft definitieve goedkeuring voordat het overleg formeel wordt afgesloten
De principes van de EU
- Duurzaamheid op lange termijn
- Beste wetenschappelijk advies
- Voorzorgsbenadering (indien geen gegevens)
- Overdrachten van quota (indien nodig)
Enkele voorbeelden van quota
- Horsmakreel (westelijk): de toewijzing aan het VK bedraagt 9% van de totale jaarlijkse vangsten, die aan de EU 91%
- Tong (oostelijk deel van het kanaal): de toewijzing aan het VK bedraagt 20% van de totale jaarlijkse vangst, die aan de EU 80%
- Horsmakreel (Rockall): aan de EU is 15% van de totale vangsten toegewezen, aan het VK 85%
- Haring (Ierse Zee): de EU heeft 3% van de vangsten en het VK 97%
- Koolvis (Keltische Zee): het VK kan 15% vangen en de EU 85%
Laatst bijgewerkt: 1 februari 2025