Rybołówstwo

Aby chronić zasoby rybne, UE ogranicza ilości ryb, które można poławiać. Ma to kluczowe znaczenie, by sektor rybołówstwa w UE był rentowny. Na podstawie niezależnych opinii naukowych co roku określa się limity połowowe dla ponad 200 gatunków komercyjnych.

Ponadto, by zapewnić długoterminową ochronę, Unia przyjmuje wieloletnie plany dla konkretnych obszarów morskich. Środki mające na celu zwalczanie nielegalnych połowów służą też ograniczaniu szkód w ekosystemach morskich.

Ustalanie kwot połowowych między państwami UE

Ważną rolę w ustalaniu limitów połowowych („całkowite dopuszczalne połowy” lub „TAC”) oraz krajowych kwot dla unijnych stad ryb odgrywa Rada. Jest to obszar, w którym samodzielnie odpowiada ona za przyjęcie przepisów.

1. Konsultacje i projekt: Komisja przedstawia projekt dotyczący limitów połowowych w oparciu o opinie naukowe.
2. Negocjacje: przedstawiciele państw UE analizują i omawiają projekt na forum Grupy Roboczej Rady ds. Polityki Rybołówstwa.
3. Porozumienie: ministrowie państw UE uzgadniają limity i kwoty połowowe na forum Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa.
4. Przyjęcie: porozumienie zostaje formalnie przyjęte przez Radę i wchodzi w życie.

• Skąd biorą się limity i kwoty połowowe?

Nadmierna eksploatacja maleje

Dzięki polityce rybołówstwa i jej środkom na rzecz bardziej zrównoważonego rybołówstwa zasoby rybne się odbudowują. W 2003 r. 7 na 10 stad uległo przełowieniu, podczas gdy w 2022 r. przełowienie dotyczyło tylko 3 z 10 stad. Oznacza to, że w ciągu niespełna 20 lat przełowienie spadło o 40 punktów procentowych.

Chociaż dane te wskazują na pozytywny wpływ przepisów UE na zdrowie stad ryb, przełowienie pozostaje wyzwaniem. W szczególności stan stad ryb w Morzu Śródziemnym, Morzu Czarnym i Morzu Bałtyckim pozostaje krytyczny i wymaga dalszych działań.