Deklaracja z Grenady

My, przywódcy Unii Europejskiej, zgromadziliśmy się w Grenadzie, aby rozpocząć proces ustanawiania ogólnych kierunków i priorytetów politycznych Unii na nadchodzące lata, a tym samym wyznaczyć strategiczny kurs działań mających z korzyścią dla wszystkich kształtować naszą wspólną przyszłość.

Potwierdzamy pierwotną obietnicę złożoną w ramach projektu europejskiego: zapewnienie naszym obywatelom pokoju, stabilności i dobrobytu na podstawie naszych wartości i zasad, praw podstawowych, demokracji i praworządności.

Drogowskazem naszych działań jest program strategiczny uzgodniony w czerwcu 2019 r. Pandemia i rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie wystawiły na próbę naszą odporność – pokazały, że Unia musi wzmocnić swoją suwerenność, i sprawiły, że podjęliśmy istotne decyzje mające chronić naszych obywateli i nasze gospodarki.

Po naszym posiedzeniu w Wersalu podjęliśmy zdecydowane działania. W obliczu zagrożenia szantażem energetycznym w dużym stopniu zmniejszyliśmy zależności i zdywersyfikowaliśmy źródła energii. Wobec coraz większej presji na łańcuchy dostaw i zaostrzającej się konkurencji międzynarodowej wzmocniliśmy naszą bazę gospodarczą. Postanowiliśmy też wziąć większą odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo i obronę, jak również pomóc Ukrainie. W tym celu zwiększyliśmy zdolności Europy. Będziemy dalej wspierać Ukrainę i jej obywateli, tak długo jak będzie trzeba. Potwierdziliśmy także, że przyszłością naszych potencjalnych członków i ich obywateli jest Unia Europejska.

Ale należy zrobić jeszcze więcej. Dziś w Grenadzie omówiliśmy kluczowe priorytety i działania, potrzebne, aby w zmieniającym się świecie Europa była silna, dynamiczna, konkurencyjna i spójna.

Opierając się na „Strategicznym kompasie na rzecz bezpieczeństwa i obrony”, umocnimy naszą gotowość do obrony oraz zainwestujemy w zdolności poprzez rozwój naszej bazy technologicznej i przemysłowej. Ponadto skoncentrujemy się na mobilności wojskowej, odporności w przestrzeni kosmicznej, a także na zwalczaniu cyberzagrożeń i zagrożeń hybrydowych oraz zagranicznej manipulacji informacjami w całej Unii. Rosyjska wojna napastnicza ponownie zwróciła uwagę na siłę relacji transatlantyckich.

Będziemy pracować nad naszą odpornością i długoterminową globalną konkurencyjnością, pilnując, aby UE posiadała wszelkie narzędzia niezbędne do trwałego i inkluzywnego wzrostu gospodarczego oraz globalnego przywództwa w tej niezwykle istotnej dekadzie. Zajmiemy się słabymi punktami i zwiększymy naszą gotowość na sytuacje kryzysowe, zwłaszcza w związku z rosnącymi zagrożeniami klimatycznymi i środowiskowymi oraz napięciami geopolitycznymi. Będziemy przewidywać potencjalne wyzwania i korzystać z możliwości, które stoją przed Unią w ramach transformacji ekologicznej i cyfrowej, aby zapewnić trwałość naszego modelu gospodarczego, nie pomijając nikogo. Skupimy się zwłaszcza na efektywności energetycznej, efektywnym wykorzystywaniu zasobów, obiegu zamkniętym, dekarbonizacji, odporności na klęski żywiołowe i przystosowaniu do zmian klimatu.

Będziemy dalej starali się tworzyć spójniejszy, bardziej innowacyjny i bardziej wewnętrznie powiązany jednolity rynek, zachowując jego integralność, cztery swobody, wymiar społeczny i otwartość, zapewniając wszystkim równe szanse oraz zmniejszając obciążenia administracyjne, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw. Zapewnimy dostęp do niedrogiej energii, zwiększymy naszą suwerenność energetyczną i zmniejszymy zależności zewnętrzne w innych kluczowych dziedzinach, w których UE powinna zbudować dostateczny poziom zdolności, aby zagwarantować dobrostan gospodarczy i społeczny. Dziedziny te to m.in. technologie cyfrowe i zeroemisyjne, leki o krytycznym znaczeniu i surowce krytyczne, a także zrównoważone rolnictwo. Będziemy inwestować w badania i edukację oraz w umiejętności przydatne na przyszłość, a ponadto zajmiemy się problemami demograficznymi. Wzmocnimy naszą pozycję jako potęga przemysłowa, technologiczna i handlowa. Skupimy się szczególnie na obszarach o wysokiej wartości dodanej, w których już mamy przewagę konkurencyjną lub dopiero możemy ją uzyskać.

Będziemy pogłębiać współpracę z partnerami ze wszystkich regionów świata, aby chronić i wzmacniać oparty na zasadach porządek międzynarodowy – u podstaw którego znajduje się ONZ – aby nadać systemowi wielostronnemu większą sprawiedliwość oraz nie dopuścić do jego dalszego rozdrobnienia. Zmobilizujemy i rozwiniemy nasze instrumenty do działań zewnętrznych. Obecnie niezwykle ważna jest współpraca nad umacnianiem i dywersyfikacją naszych łańcuchów dostaw, wspieraniem umów partnerskich, handlowych i inwestycyjnych, propagowaniem zrównoważonego rozwoju, tak by można było realizować uzgodnione cele na rzecz neutralności emisyjnej, oraz zwiększaniem gotowości na zagrożenia dla zdrowia. Współpraca ta wymaga także ożywienia światowego handlu, w którym podstawową rolę odgrywa Światowa Organizacja Handlu (WTO).

Rozszerzenie jest geostrategiczną inwestycją w pokój, bezpieczeństwo, stabilność i dobrobyt. To siła napędowa poprawiająca społeczno-gospodarcze warunki życia obywateli Europy, zmniejszająca różnice między krajami, musi więc sprzyjać wartościom, na których opiera się Unia. Zarówno UE, jak i przyszłe państwa członkowskie powinny być przygotowane na perspektywę dalszego rozszerzenia Unii. Potencjalni członkowie muszą zintensyfikować działania na rzecz reform, zwłaszcza w dziedzinie praworządności, zgodnie z opierającym się na osiągnięciach charakterem procesu akcesji i z pomocą UE. Równocześnie Unia musi przeprowadzić niezbędne prace i reformy wewnętrzne. Ustalimy ambitne cele długoterminowe oraz sposoby ich realizacji. Zajmiemy się kluczowymi kwestiami dotyczącymi naszych priorytetów i polityk oraz naszą zdolnością do działania. Zwiększy to siłę UE i wzmocni europejską suwerenność.

W nadchodzących miesiącach Rada Europejska będzie kontynuowała dyskusję nad przyszłymi priorytetami naszej Unii, a w przyszłym roku przyjmie program strategiczny.