"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.

Więcej informacji znajdziesz na stronie o plikach cookie. Możesz tam też zmienić swoje ustawienia.

български español čeština dansk Deutsch eesti Ελληνικά English français Gaeilge hrvatski italiano latviešu lietuvių magyar Malti Nederlands polski português română slovenčina slovenščina suomi svenska
Skip to content

Akt o surowcach krytycznych: drogowskaz UE

Unijny akt o surowcach krytycznych pomaga zapewnić dostępność materiałów niezbędnych dla europejskiej gospodarki: wspiera sektory strategiczne, a jednocześnie zwiększa zdolność UE do wydobywania, przetwarzania, recyklingu surowców i do dywersyfikacji źródeł dostaw.

Dlaczego surowce krytyczne są ważne

Popyt UE na metale nieszlachetne, materiały do produkcji baterii, pierwiastki ziem rzadkich itp. znacznie wzrośnie, ponieważ są one szeroko stosowane w wielu szybko rozwijających się sektorach. Mowa na przykład o powstawaniu systemów czystej energii czy rosnących inwestycjach w czipy, przestrzeń kosmiczną, obronność i inne sektory zaawansowanych technologii.

UE zmodyfikowała swoje podejście strategiczne, aby zapewnić podaż surowców uznawanych za krytyczne.

23 maja 2024 r. wszedł w życie akt o surowcach krytycznych. Ma w sposób systemowy zaradzić zależności od dostaw spoza UE, wzmocnić odporność europejskiego przemysłu i zmniejszyć ryzyko zakłóceń podaży wpływających na kluczowe sektory gospodarki.

Ilustracja turbiny wiatrowej, domu z panelami słonecznymi i samolotu. Każdy z elementów oznaczony jest symbolem pierwiastka chemicznego – boru, galu, magnezu i skandu.

Surowce krytyczne

Mniejsza zależność, pewniejsze dostawy

Akt o surowcach krytycznych ma zmniejszyć zależność UE od dostawców surowców strategicznych z państw trzecich. Wyznacza cztery niewiążące cele, które mają zostać zrealizowane do 2030 r. w przypadku każdego z 17 wskazanych surowców strategicznych.

Co najmniej 10% surowców strategicznych zużywanych rocznie w UE ma być wydobywanych w UE

Co najmniej 40% surowców strategicznych zużywanych rocznie w UE ma być przetwarzanych w UE

Co najmniej 25% surowców strategicznych zużywanych rocznie w UE ma pochodzić z recyklingu

Żaden pojedynczy kraj spoza UE nie może dostarczać więcej niż 65% jakiegokolwiek surowca strategicznego

Kształtując źródła podaży

Realizacja nowych projektów związanych z surowcami krytycznymi wymaga czasu. Akt o surowcach krytycznych wyznacza ambitne terminy dla administracji publicznych i aby zapobiec opóźnieniom, wymaga od państw członkowskich ustanowienia pojedynczych punktów kontaktowych. Aby przyspieszyć procedury administracyjne, projekty strategiczne zyskają status priorytetowy.

Projekty strategiczne

Akt o surowcach krytycznych posługuje się przede wszystkim narzędziem w postaci projektów strategicznych. Są to inwestycje w wydobycie, przetwarzanie i recykling, które Komisja – po konsultacji z zainteresowanym państwem członkowskim – uznaje za priorytet dla bezpieczeństwa podaży.

Projekty o tym statusie będą mieć w państwach członkowskich prawo do:

  • szybszych zezwoleń
  • łatwiejszego dostępu do środków finansowych
  • silniejszego poparcia politycznego.

Choć większość surowców krytycznych pochodzi z zagranicy, głównie z Chin, niektóre są pozyskiwane w UE. Rozszerzenie zasobu wewnętrznego to główny cel aktu o surowcach krytycznych, obok międzynarodowych partnerstw strategicznych na rzecz projektów zagranicznych.

W pierwszej rundzie, zakończonej w 2025 r., wyłonionych zostało 60 projektów: 47 w UE z udziałem 13 państw członkowskich i 13 w państwach partnerskich. Razem obejmują one 14 z 17 surowców strategicznych.

Szybsze zezwolenia

Pozyskiwanie zezwoleń to od dawna jedna z największych barier w realizacji projektów surowcowych w Europie.

Akt o surowcach krytycznych wprowadza wiążące terminy wydawania zezwoleń i wymaga od państw członkowskich ustanowienia pojedynczego punktu kontaktowego dla realizatorów projektów, zapewniającego jaśniejszą i szybszą drogę przez procedury krajowe.

Partnerstwa międzynarodowe: większa baza dostawców

Dywersyfikacja podaży oznacza budowanie wiarygodnych relacji z szerszym gronem krajów, tak by żaden pojedynczy dostawca nie mógł negatywnie wpłynąć na europejski przemysł.

Partnerstwa strategiczne Unii w dziedzinie surowców to zarówno formalne umowy, jak i partnerstwa na różnych etapach powstawania.

Na początku 2026 r. partnerstwa strategiczne UE obejmowały 16 państw: Argentynę, Australię, Chile, Demokratyczną Republikę Konga, Grenlandię, Kanadę, Kazachstan, Namibię, Norwegię, Republikę Południowej Afryki, Rwandę, Serbię, Ukrainę, USA, Uzbekistan i Zambię.

W listopadzie 2025 r. UE podpisała czyste partnerstwo handlowo-inwestycyjne z Republiką Południowej Afryki. Obejmuje ono protokół ustaleń w sprawie łańcuchów wartości minerałów i metali krytycznych (pełna ścieżka od rudy do gotowego produktu, w tym wydobycie, przetwarzanie, transport i recykling).

Jeszcze pewniejsza podaż

4 marca 2026 r. Rada zajęła stanowisko w sprawie proponowanych poprawek do aktu o surowcach krytycznych. W związku z rosnącą presją geopolityczną, która wpływa na dostęp do tych zasobów, poprawki mają zwiększyć bezpieczeństwo podaży i obieg zamknięty surowców krytycznych.

Proponowane zmiany, oparte na planie działania RESourceEU, przedstawionym przez Komisję w grudniu 2025 r., mają zwiększyć zdolności do recyklingu i wzmocnić rynek wtórny surowców krytycznych. Odnoszą się zwłaszcza do magnesów trwałych wykorzystywanych w sektorach strategicznych, takich jak przemysł motoryzacyjny, sektor sztucznej inteligencji i przemysł obronny.

Rada w swoim stanowisku:

  • przewiduje powiadomienia ze strony państw członkowskich i zarządów spółek w razie zagrożeń mających wpływ na podaż surowców krytycznych
  • doprecyzowuje uprawnienia Komisji do proponowania środków mających ograniczać zagrożenia podaży
  • umożliwia korzystanie z paszportów produktów do realizacji wymogów informacyjnych dotyczących magnesów trwałych.

Rada i Parlament omówią i wynegocjują ostateczny kształt przepisów.

Ostatnia aktualizacja: 13 sierpnia 2026