"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.
Za twoją zgodą zastosujemy pliki cookie do wygenerowania zbiorczych, anonimowych danych o sposobach korzystania z naszego portalu. Wykorzystamy te dane do jego zoptymalizowania.
Rada do Spraw Ogólnych (spójność), 22 listopada 2022
Wyniki obrad
Długofalowy wpływ polityki spójności na regiony UE
Rada dyskutowała o polityce spójności jako kluczowym czynniku długofalowej konwergencji w UE i redukcji różnic w poziomie rozwoju poszczególnych regionów.
Ministrowie wyrazili zadowolenie z udziału polityki spójności w zmniejszaniu różnic pomiędzy mniej i bardziej rozwiniętymi regionami i państwami członkowskimi w ostatnich dekadach. Odnotowali też jej pozytywny wpływ nie tylko na regiony najbardziej korzystające z programów UE.
Podkreślili, że polityka spójności jest nowoczesnym i elastycznym instrumentem, który pomaga regionom UE pracować nad wspólnymi długofalowymi celami, a równocześnie w razie potrzeby odpowiada na pilniejsze potrzeby na miejscu.
Podczas debaty ministrowie przedstawili też poglądy w takich sprawach jak kluczowe cele i zasady polityki spójności warte zachowania na przyszłość, wyzwania stojące przed polityką spójności oraz sposoby ich rozwiązywania. Ministrowie wspomnieli też o wartości dodanej polityki spójności w porównaniu z innymi politykami i instrumentami UE i podkreślili, że należy zadbać o większą synergię między różnymi instrumentami, tak by można było lepiej realizować kluczowe cele polityki spójności.
Podkreślili m.in., że polityka spójności powinna opierać się na solidnej i skutecznej kombinacji krajowych i unijnych polityk i instrumentów, tak by mogła pomagać regionom mierzyć się z różnymi wyzwaniami wynikającymi ze zmian demograficznych i technologicznych oraz z transformacji ekologiczno-cyfrowej i by żaden region nie pozostawał z tyłu.
Polityka spójności to potężne i dynamiczne europejskie narzędzie inwestycyjne pomagające w rozwoju państwom członkowskim i ich regionom. Pozwoliła w elastyczny sposób reagować na niedawne kryzysy, ale prawdę mówiąc, jej siła leży w długofalowej transformacji inicjowanej na szczeblu lokalnym. Musimy zadbać, aby także w przyszłości polityka ta pozostała adekwatna do swoich celów: pomagała regionom UE skutecznie radzić sobie z różnymi wyzwaniami, takimi jak zmiany demograficzne oraz transformacja ekologiczno-cyfrowa.
Ivan Bartoš, czeski wicepremier ds. cyfryzacji i minister rozwoju lokalnego
Rada zatwierdziła konkluzje o polityce spójności, w których ogólnie oceniła jej rolę w promowaniu rozwoju regionalnego w UE, podsumowała najważniejsze atuty i wyzwania związane z jej realizacją oraz wskazała perspektywy na przyszłość.
Konkluzje dotyczą różnych aspektów polityki spójności, w tym jej wartości dodanej, jej roli w niedawnych kryzysach, elementów terytorialnych oraz jej przyszłości po roku 2027. Wskazane zostały najważniejsze korzyści wynikające z polityki, takie jak fakt, że każde wydane euro generuje szacunkowo 2,7 euro dodatkowego PKB na szczeblu UE. Rada wskazuje też dziedziny, które mogą wymagać ulepszeń, takie jak uproszczenie i harmonizacja przepisów, zapobieganie powielaniu innych programów UE oraz potrzeba uwzględniania specyfiki każdego z regionów.
W ramach punktów niewymagających dyskusji Rada formalnie przyjęła budżet UE na 2023 r., uzgodniony 14 listopada w negocjacjach z Parlamentem Europejskim. Całkowite środki na zobowiązania wyniosą 186,6 mld EUR. To wzrost o 1,1% w porównaniu z budżetem zeszłorocznym (ze zmianami). W ramach pułapów wydatkowych wyznaczonych w wieloletnich ramach finansowych 2021–2027 pozostawiono rezerwę w wysokości 0,4 mld EUR, aby UE mogła reagować na nieprzewidziane potrzeby. Całkowite środki na płatności wyniosą 168,6 mld EUR, co oznacza wzrost o 1% w stosunku do ubiegłego roku.
Szczegóły akredytacji znajdują się na tej stronie.
Udzielaniem akredytacji prasowej na szczyty międzynarodowe odbywające się w krajach spoza Unii Europejskiej będą zajmowały się organy rządowe tych krajów.