Alles over de EU-invoerrechten

Wat zijn invoerrechten?

Invoerrechten zijn belastingen op de invoer van goederen. Het hoofddoel is:

lokale ondernemingen en banen bevorderen

de binnenlandse industrie beschermen tegen oneerlijke concurrentie

Doorgaans worden ze "ad valorem" (een percentage van de aangegeven waarde) of als prijs per eenheid (bv. € 100 per ton) toegepast. Soms worden beide methoden gecombineerd in een samengestelde waarde.

Meestal worden ze op invoer geheven, maar in sommige gevallen ook op uitvoer.

Ze leveren inkomsten op voor de overheid en verhogen de prijs van ingevoerde producten, waardoor binnenlandse productie een prijsvoordeel krijgt.

Een voorbeeld: als de EU op elektronische apparaten uit China 20% invoerrechten heft, betaalt een invoerder € 40 invoerrechten op een smartphone van € 200. De invoerder kan dit doorberekenen aan de klant, waardoor de smartphone duurder wordt.

Hoe werken invoerrechten?

In de douane-unie werken de douaneautoriteiten van alle EU-lidstaten als 1 geheel samen. Ze passen dezelfde rechten toe op goederen die van buiten de EU op hun grondgebied worden ingevoerd.

Van de geïnde douanerechten gaat 75% naar de EU-begroting, goed voor 13,7% van de totale begroting voor 2024.

Voor invoerrechten volgt de EU de beginselen en regels van de WTO, waarvan zij sinds 1995 lid is. Alle EU-lidstaten zijn ook afzonderlijk lid van de WTO.

Een van de hoofdbeginselen van de WTO is de meestbegunstiging. Dat betekent dat landen normaliter geen onderscheid mogen maken tussen hun handelspartners. Toch zijn er enkele uitzonderingen. Landen kunnen bijvoorbeeld een vrijhandelsovereenkomst sluiten die enkel geldt voor goederen die binnen de groep worden verhandeld. Ook kan een land producten weigeren als het vindt dat die oneerlijk uit specifieke landen worden verhandeld.

Wat zijn handelsoorlogen?

Een handelsoorlog is een economisch geschil tussen 2 landen of entiteiten. Dat kan ontstaan wanneer een land vindt dat de handelspraktijken van een ander land oneerlijk zijn en daartegen maatregelen neemt, zoals invoerrechten. Het resultaat zijn hogere kosten voor zowel ondernemingen als consumenten in de betrokken landen.

De VS legde in 2018 bijvoorbeeld invoerrechten op voor staal en aluminium uit de EU. De EU reageerde met invoerrechten op Amerikaanse motorfietsen en whisky (bourbon).

De EU gebruikt handelsbeschermingsinstrumenten, zoals anti-dumpingrechten, tegen internationale handelsverstoringen. Daarvoor baseert ze zich op de WTO-regels.

Het EU-antidwanginstrument biedt de EU en haar lidstaten de middelen om economische dwang van niet-EU-landen te beletten en erop te reageren. Doel is via dialoog dwangmaatregelen in de handel en investeringen te de-escaleren en te beëindigen.

Ook de WTO-regeling voor geschillenbeslechting biedt de EU mechanismen om handelsgeschillen tussen haar leden op te lossen.

Elk WTO-lid kan op basis van vooraf bepaalde regels een klacht indienen over inbreuken op de WTO-regels. De WTO helpt dan de escalatie van handelsgeschillen te voorkomen.

Sinds de oprichting van de WTO in 1995 was de EU betrokken bij 201 zaken: 110 als klachtindiener en 91 als verweerder.

Lagere rechten door handelsovereenkomsten

De EU onderhandelt met niet-EU-landen over handelsovereenkomsten om invoerrechten te verlagen en de handel te bevorderen.

Sommige overeenkomsten zijn vooral gericht op afschaffing van invoerrechten, terwijl andere ruimere verbintenissen omvatten voor diensten, investeringen, overheidsopdrachten, mededinging, diverse regelgevingskwesties, duurzame ontwikkeling enz.

Momenteel heeft de EU het grootste handelsnetwerk ter wereld. De EU heeft 44 overeenkomsten met ongeveer 80 partners.

De EU is momenteel:

wereldleider in de handel in goederen en diensten
de belangrijkste handelspartner van ongeveer 80 partners
de op 1 na grootste uitvoerder en invoerder van goederen ter wereld

EU-handelsovereenkomsten

De eengemaakte EU-markt, zonder invoerrechten

Bij de oprichting van de douane-unie in 1968 werden de invoerrechten tussen de EU-lidstaten afgeschaft. Zo kwam een eengemaakte markt tot stand met vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en personen.

Zonder invoerrechten hebben ondernemingen minder bedrijfskosten, kunnen ze eenvoudiger uitbreiden naar het buitenland, en hebben ze toegang tot een groter klantenbestand. Klanten krijgen meer keuze, betere prijzen en veiligere producten en diensten.

Deze integratie biedt voordelen voor zowel burgers als bedrijven in de hele regio en is een belangrijke motor voor het concurrentievermogen en de groei van de EU.