"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.
Rada porozumiała się w sprawie podejścia ogólnego względem europejskiego prawa klimatycznego i zatwierdziła nowy cel redukcyjny zakładający, że do roku 2030 r. emisje gazów cieplarnianych w UE spadną o przynajmniej 55% w porównaniu z rokiem 1990. Wcześniej, 10–11 grudnia, wskazówek w tej sprawie udzieliła Rada Europejska. Europejskie prawo klimatyczne ma przede wszystkim przełożyć na język przepisów cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r.
Dziś zrobiliśmy ważny krok, jeżeli chodzi o projekt europejskiego prawa klimatycznego. UE jest zdecydowana osiągnąć neutralność klimatyczną do 2050 r. Nasz zwiększony cel redukcyjny, czyli 55% mniej emisji do 2030 r., jest mocnym sygnałem dla świata.
Svenja Schulze, niemiecka minister środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa jądrowego
Uzgodnione dziś podejście ogólne jest uzupełnieniem częściowego stanowiska negocjacyjnego Rady z października i stanowi dla prezydencji Rady mandat do dalszych rozmów z Parlamentem Europejskim o projekcie Komisji.
Rada zatwierdziła dokument na temat ustalonego na szczeblu krajowym wkładu UE i państw członkowskich. W dokumencie ujęto zaktualizowany, ambitniejszy cel (redukcja emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o co najmniej 55% w porównaniu z rokiem 1990) na podstawie wskazówek Rady Europejskiej z 10–11 grudnia 2020 r. Dokument zostanie teraz przekazany sekretariatowi UNFCCC (ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu).
Porozumienie paryskie: droga UE ku neutralności klimatycznej (infografika)
Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach środowiskowych
Rada porozumiała się w kwestii podejścia ogólnego względem projektu nowelizującego rozporządzenie o konwencji z Aarhus. Rozporządzenie to określa, jak UE i jej państwa członkowskie powinny wdrażać międzynarodową konwencję z Aarhus, która ma zapewnić dostęp do informacji, udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach środowiskowych.
Nasze polityki środowiskowe i sposób ich wdrażania wpływają na życie codzienne obywateli. Cieszę się, że osiągnięte dziś porozumienie co do rozporządzenia dotyczącego konwencji z Aarhus przyczyni się do poprawy demokracji środowiskowej. Rozszerzy ono zakres aktów, w przypadku których można będzie składać wnioski o wszczęcie procedury odwoławczej, i przedłuży terminy składania takich wniosków. Społeczeństwo potrzebuje dobrze funkcjonującego systemu, który uwzględni unijną specyfikę prawno-sądową.
Svenja Schulze, niemiecka minister środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa jądrowego
Rada zasadniczo zgodziła się rozszerzyć zakres stosowania rozporządzenia na akty administracyjne o zasięgu ogólnym. Stanowisko Rady przewiduje również przedłużenie terminów składania wniosków o wszczęcie procedury odwoławczej oraz terminów udzielania na nie odpowiedzi przez instytucje i organy UE. Ma to stanowić ułatwienie dla skarżących i zapewnić lepszą jakość odpowiedzi.
Ku ekologicznej odbudowie opartej na obiegu zamkniętym
Rada zatwierdziła konkluzje pt. „Ku ekologicznej odbudowie opartej na obiegu zamkniętym” w odpowiedzi na nowy plan działania Komisji Europejskiej dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym. Konkluzje mają dostarczyć kompleksowych wytycznych politycznych dla licznych przewidzianych w tym planie działań. Chodzi o to, by przy realizacji poszczególnych działań osiągnąć równowagę między ambitnym podejściem a potrzebą uwzględnienia wielorakich zagadnień, w tym różnych sytuacji wyjściowych państw członkowskich.
Cieszę się bardzo, że dziś dokonaliśmy kolejnego kroku ku gospodarce o obiegu zamkniętym. Konkluzje wskazują Komisji, pod jakim kątem przygotować propozycje, np. dotyczące prawa do naprawy, które będzie ważnym instrumentem zmniejszania odpadów w sektorze technologii informacyjno-komunikacyjnych do 2025 r. Temat ten poruszają też przyjęte dziś konkluzje o transformacji cyfrowej.
Svenja Schulze, niemiecka minister środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa jądrowego
Rada zatwierdziła dziś konkluzje dotyczące dwojakiego wyzwania społecznego, jakim jest transformacja cyfrowa i transformacja ekologiczna. Przedstawiła w nich, jak przyczyniać się do budowania niezbędnych mostów między tymi wyzwaniami.
W konkluzjach ujęła też wytyczne polityczne dla Komisji, która ma przedstawić odpowiednie inicjatywy w celu wykorzystania zalet cyfryzacji na rzecz ochrony środowiska i działań klimatycznych oraz w celu ograniczenia negatywnego wpływu cyfryzacji na środowisko.
Strategia UE na rzecz zrównoważoności w zakresie chemikaliów
Ministrowie środowiska wymienili poglądy na temat nowo zaprezentowanej przez Komisję „Strategii w zakresie chemikaliów na rzecz zrównoważoności na rzecz nietoksycznego środowiska”. Komisja przyjęła strategię 14 października 2020 r. jako jeden z kluczowych elementów europejskiego zielonego ładu.
Państwa członkowskie szeroko poparły strategię i uznały jej ogólny poziom ambicji za właściwy. Stwierdziły też, że chcą dalej pracować nad przyszłymi propozycjami wynikającymi ze strategii i pozostawać ściśle zaangażowane w jej realizację.
Komisja zaprezentowała swój nowy projekt legislacyjny w sprawie baterii i zużytych baterii. Poinformowała też ministrów o apelu o pilną ratyfikację wielostronnych porozumień dotyczących środowiska. Portugalia zreferowała wyniki europejskiej konferencji pt. „Zmiana klimatu a europejski wymiar wodny – jak zwiększać odporność” (4–5 listopada 2020). Hiszpania poinformowała ministrów o sprawozdaniu z dorocznego posiedzenia Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (27–30 października 2020). Francja zrelacjonowała informacje o eliminacji wylesiania. Na koniec Portugalia, która niedługo przejmie prezydencję, przedstawiła swój program prac na pierwszą połowę 2021 r.
Szczegóły akredytacji znajdują się na tej stronie.
Udzielaniem akredytacji prasowej na szczyty międzynarodowe odbywające się w krajach spoza Unii Europejskiej będą zajmowały się organy rządowe tych krajów.