W jaki sposób UE przyjmuje sankcje i dokonuje ich przeglądu?

Przyjęcie sankcji w drodze decyzji Rady

Sankcje wprowadza się decyzją z dziedziny wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB). Projekt zgłasza wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

Najpierw analizą i omówieniem proponowanych sankcji zajmują się właściwe organy przygotowawcze Rady:

grupa robocza odpowiedzialna za region geograficzny, w którym leży państwo obejmowane sankcjami (np. Grupa Robocza ds. Europy Wschodniej i Azji Środkowej w przypadku Ukrainy czy Białorusi czy Grupa Robocza ds. Maszreku i Maghrebu w przypadku Syrii)
Grupa Robocza Radców ds. Stosunków Zewnętrznych
Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (w razie potrzeby)
Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper II).

Następnie decyzję jednomyślnie przyjmuje Rada.

Jeśli decyzja przewiduje zamrożenie aktywów lub inne sankcje gospodarcze czy finansowe, do ich wdrożenia potrzebne jest rozporządzenie Rady.

1

etap 1

Wysoki Przedstawiciel przedkłada projekt.
2

etap 2

Organy przygotowawcze Rady omawiają projekt.
3

etap 3

Coreper II uzgadnia treść aktu.
4

etap 4

Rada przyjmuje decyzję.
5

etap 5

Decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym UE.

Przyjęcie sankcji w drodze rozporządzenia Rady

Na podstawie decyzji Rady w dziedzinie WPZiB wysoki przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisja Europejska wspólnie proponują projekt rozporządzenia Rady.

Projekt jest analizowany przez Grupę Roboczą Radców ds. Stosunków Zewnętrznych (RELEX), a następnie przekazywany do przyjęcia Coreperowi II i Radzie. O przyjęciu rozporządzenia Rada informuje Parlament Europejski.

Rozporządzenie wskazuje dokładny zakres sankcji i szczegóły ich wykonywania. Jako akt prawny o zasięgu ogólnym wiąże ono każdą osobę i każdy podmiot w UE (podmiot gospodarczy, organ władzy publicznej itd.).

1

etap 1

Wysoki Przedstawiciel i Komisja Europejska przedkładają projekt.
2

etap 2

Organy przygotowawcze Rady omawiają projekt.
3

etap 3

Coreper II uzgadnia treść aktu.
4

etap 4

Rada przyjmuje rozporządzenie.
5

etap 5

Rozporządzenie jest publikowane w Dzienniku Urzędowym UE.
6

etap 6

Rada informuje Parlament Europejski.

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Decyzja Rady wchodzi w życie z dniem publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Decyzja Rady i rozporządzenie Rady są zwykle przyjmowane razem i wchodzą w życie w dniu przyjęcia. Dzięki temu oba akty wywołują skutki prawne równocześnie. Jest to szczególne ważne w przypadku zamrożenia aktywów.

Odpowiedzialność za wykonywanie i egzekwowanie sankcji UE spoczywa przede wszystkim na państwach członkowskich UE. Komisja Europejska, jako organ czuwający nad stosowaniem traktatów, nadzoruje wykonywanie i egzekwowanie sankcji UE we wszystkich państwach członkowskich.

Sankcje UE mają zastosowanie w ramach jurysdykcji UE. Obowiązki wynikające z sankcji są wiążące dla obywateli UE w każdym miejscu, dla przedsiębiorstw i organizacji zarejestrowanych zgodnie z prawem państwa członkowskiego, na pokładzie samolotów lub statków podlegających jurysdykcji państw członkowskich, a także dla każdej osoby lub podmiotu w UE.

W ramach prawa UE unijne sankcje mają być również przestrzegane przez Komisję Europejską przy wykonywaniu budżetu UE.

Kraje kandydujące do UE, państwa należące do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a także członkowie Partnerstwa Wschodniego są systematycznie proszeni o przyłączanie się do unijnych sankcji.

Powiadamianie

Osoby i podmioty objęte zamrożeniem aktywów lub zakazem podróżowania są powiadamiane o sankcjach:

bezpośrednio listem, o ile znany jest ich adres
ogłoszeniem publikowanym przez Radę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

Przegląd

Wszystkie obowiązujące sankcje są na bieżąco weryfikowane pod kątem realizacji ich celu.

Sankcje ONZ

Sankcje przyjmowane w ramach wykonywania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nie mają terminu wygaśnięcia. Są niezwłocznie zmieniane lub uchylane w ślad za odnośnymi decyzjami ONZ.

Sankcje mieszane

Przepisy ONZ także obowiązują przez czas nieokreślony. Autonomiczne przepisy UE są weryfikowane przynajmniej raz na rok.

Sankcje autonomiczne UE

Decyzje Rady o autonomicznych unijnych sankcjach zwykle obowiązują przez 12 miesięcy, natomiast odpowiadające im rozporządzenia – przez czas nieokreślony.

Zanim Rada postanowi, czy przedłużyć taką decyzję, dokonuje przeglądu sankcji. Zależnie od sytuacji może je zmienić, przedłużyć lub zawiesić.

Wniosek o uchylenie sankcji

Osoby i podmioty objęte sankcjami mogą wystąpić do Rady z popartym dokumentami wnioskiem o ponowne rozważenie decyzji w ich sprawie. Powinny go przesłać pod adres:

Council of the European Union

General Secretariat

RELEX.1

Rue de la Loi/Wetstraat 175

1048 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Adres e-mail: [email protected]

Odwołanie od decyzji Rady o sankcjach

Osoby i podmioty objęte sankcjami mogą zaskarżyć decyzję Rady do Sądu Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi w art. 275 akapit drugi oraz w art. 263 akapity czwarty i szósty Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Więcej

Jakie sankcje nakłada UE?

Dlaczego UE przyjmuje sankcje?

Sankcje