Konkluzje Rady w sprawie uproszczenia wspólnej polityki rolnej

Rada Unii Europejskiej,  

1.             PRZYPOMINAJĄC inicjatywy dotyczące uproszczenia przeprowadzone uprzednio przez Radę, wkład w uproszczenie w postaci oceny funkcjonowania reformy wspólnej polityki rolnej w 2008 r. oraz konkluzje Rady z 13 października 2014 r. w sprawie wiarygodności wyników kontroli wydatków rolnych przeprowadzanych przez państwa członkowskie (dok. 13616/14) i konkluzje Rady z 15 grudnia 2014 r. w sprawie poziomu błędów dla wydatków na rolnictwo (dok. 16798/14);

2.             Z ZADOWOLENIEM PRZYJMUJĄC priorytetowe traktowanie przez Komisję gruntownego uproszczenia oraz fakt, że Komisja już zaproponowała lub wkrótce zaproponuje uproszczenie niektórych swoich aktów;

3.             PRZYPOMINAJĄC o podjętych przez Komisję zobowiązaniach do dokonania przeglądu przepisów dotyczących zazieleniania po pierwszym roku ich wdrażania, jak również przeglądu pkt 67 konkluzji Rady Europejskiej z lutego 2013 r. (dok. EUCO 37/13);

4.             PODKREŚLAJĄC, że uproszczenie WPR jest celem, co do którego zgadzają się instytucje europejskie, administracje krajowe, zainteresowane podmioty, rolnicy i inni beneficjenci; oraz ZAZNACZAJĄC, że są oni współodpowiedzialni za jego osiągnięcie;

5.             WZYWAJĄC Komisję do kontynuowania i pogłębienia dyskusji na temat przygotowywanych przez nią projektów aktów prawnych dotyczących uproszczenia, zanim zostaną one przyjęte, ponieważ podejście ex ante jest najbardziej skutecznym narzędziem unikania obciążenia administracyjnego;

6.             PODKREŚLAJĄC, że w realizacji WPR należy położyć większy nacisk na poszanowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności oraz że należy zwrócić szczególną uwagę na:

• większą zrozumiałość prawodawstwa UE oraz ułatwianie jego wdrażania, a co za tym idzie – zwiększanie przejrzystości i pewności prawa;
• uwzględnianie w należyty sposób sytuacji konkretnych państw i regionów;
• zmniejszanie obciążeń administracyjnych i związanych z nimi kosztów ponoszonych przez rolników, innych beneficjentów, organizacje producentów oraz administracje krajowe;

7.             PODKREŚLA, że uproszczenie WPR powinno odbywać się na następujących zasadach:

• zachowaniu celów polityki i głównych elementów zreformowanej WPR, jak również zagwarantowaniu stabilności prawa w odniesieniu do rolników, tak by uproszczenie nie doprowadziło do zniesienia kontroli ani do ograniczenia dostępu do wsparcia w ramach WPR;
• nienarażaniu na ryzyko należytego zarządzania finansowego funduszami UE;
• skupieniu się na dziedzinach, w których podmioty wdrażające WPR, a także beneficjenci tej polityki, uzyskaliby największe korzyści pod względem zmniejszenia obciążeń administracyjnych, np. dotyczących informowania, kontroli i wymogów w zakresie sprawozdawczości;
• zwiększeniu jasności prawodawstwa i jego spójności, szczególnie między pierwszym a drugim filarem, w stosownych przypadkach, jak również między aktami podstawowymi, aktami Komisji i wytycznymi Komisji;

• Przeczytaj cały tekst konkluzji