"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.

Więcej informacji znajdziesz na stronie o plikach cookie. Możesz tam też zmienić swoje ustawienia.

български español čeština dansk Deutsch eesti Ελληνικά English français Gaeilge hrvatski italiano latviešu lietuvių magyar Malti Nederlands polski português română slovenčina slovenščina suomi svenska
Skip to content

Jak UE nakłada sankcje?

Treść archiwalna

Najnowsze informacje o unijnych sankcjach i ich weryfikacji znajdziesz pod poniższym linkiem.

 Jak UE nakłada sankcje?

Jak UE nakłada sankcje?

Czym są unijne sankcje?

Sankcje to działania prewencyjne, które pozwalają Unii szybko reagować na wyzwania i wydarzenia polityczne sprzeczne z jej celami i wartościami.

Kto o nich decyduje?

Sankcje autonomiczne: Rada decyduje o nich samodzielnie na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub na wniosek państw członkowskich. Uchwala je zwykle na 12 miesięcy. Sankcje ustanawia decyzja z dziedziny wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB).



Jak działają?

  • Zakaz wjazdu: osoby objęte sankcjami nie mogą wjeżdżać na terytorium UE ani przez nie przejeżdżać
  • Zmrożenie aktywów: osoby i podmioty z listy sankcyjnej nie mogą korzystać ze środków finansowych i zasobów gospodarczych
  • Odcięcie od środków finansowych: osoby i firmy z UE nie mogą udostępniać środków finansowych osobom i podmiotom z listy sankcyjnej.



Jak powstaje decyzja Rady o sankcjach?

krok 1: Wysoki Przedstawiciel wychodzi z wnioskiem (projektem)

krok 2: organy przygotowawcze Rady analizują i omawiają projekt

krok 3: Coreper II uzgadnia treść aktu

krok 4: Rada przyjmuje decyzję

krok 5: decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Jakie organy Rady są zaangażowane?

  • Grupa robocza Rady zajmująca się regionem geograficznym, w którym leży państwo obejmowane sankcjami, lub tematyczna grupa robocza (np. zajmująca się prawami człowieka lub cyberbezpieczeństwem)
  • w razie potrzeby – Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa
  • Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper II).

Jeżeli decyzja Rady przewiduje:

  • zamrożenie aktywów
  • inne restrykcje gospodarcze
  • sankcje finansowe

potrzebne jest też rozporządzenie Rady.

Jak powstaje rozporządzenie Rady o sankcjach?

krok 1: Wysoki Przedstawiciel i Komisja przedstawiają wspólny projekt rozporządzenia

krok 2: organy przygotowawcze Rady analizują i omawiają projekt

krok 3: Coreper II uzgadnia treść aktu

krok 4: Rada przyjmuje rozporządzenie

krok 5: rozporządzenie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

krok 6: Rada informuje Parlament Europejski.

Decyzja Rady i rozporządzenie Rady są zwykle przyjmowane razem i wchodzą w życie w dniu przyjęcia. Dzięki temu oba akty przynoszą skutki prawne równocześnie (zamrożenie aktywów).

Kto wykonuje sankcje?

Sankcje są wdrażane przez państwa członkowskie.

Komisja weryfikuje, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy właściwie i terminowo. Przepisów tych muszą przestrzegać w UE obywatele i firmy. Przepisy są regularnie weryfikowane.

Zależnie od rozwoju sytuacji Rada może w każdej chwili sankcje:

  • zmodyfikować
  • przedłużyć
  • uchylić.

Kto się przyłącza?

Sankcje są skuteczniejsze, gdy przyłączają się do nich bliscy partnerzy UE:

  • państwa kandydujące
  • państwa EFTA/EOG
  • państwa Partnerstwa Wschodniego.

Jak objęci sankcjami są o nich informowani?

Osoby fizyczne i prawne są powiadamiane:

  • indywidualnie listem (o ile znany jest ich adres)
  • ogłoszeniem publikowanym przez Radę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.



Jak ubiegać się o zwolnienie z sankcji?

Osoby fizyczne i prawne mogą:

  • zwrócić się do Rady o ponowne rozpatrzenie decyzji o sankcjach, przedstawiając w tym celu dodatkowe dokumenty
  • odwołać się od decyzji Rady do Sądu Unii Europejskiej (art. 275 i 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej).