Skip to content

Het EU-sanctieproces uitgelegd

Gearchiveerde inhoud

Klik op de link hieronder voor de meest recente informatie over hoe de EU sancties aanneemt en evalueert.

 Het EU-sanctieproces uitgelegd

Het EU-sanctieproces uitgelegd

Wat zijn EU-sancties?

Preventieve maatregelen (ook wel "beperkende maatregelen" genoemd) waarmee de EU kan reageren op politieke uitdagingen en ontwikkelingen die tegen haar doelstellingen en waarden indruisen.

Wie legt EU-sancties op?

Autonome sancties van de EU: de Raad kan besluiten op eigen initiatief sancties op te leggen, voorgesteld door de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) of de lidstaten. Deze gelden doorgaans voor
12 maanden
. Beperkende maatregelen worden vastgelegd in Raadsbesluiten in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB).



Hoe werken ze?

  • Reisverbod: de personen op de lijst kunnen niet meer naar of door EU‑grondgebied reizen
  • Bevriezing van tegoeden: het geld en de economische middelen van de personen op de sanctielijst worden bevroren
  • Tegoeden: EU‑burgers en -bedrijven mogen geen tegoeden ter beschikking stellen van de personen en entiteiten op de sanctielijst



Hoe wordt een Raadsbesluit over sancties aangenomen?

Stap 1: de HV dient een voorstel in

Stap 2: de bevoegde voorbereidende instanties van de Raad bespreken het voorstel

Stap 3: het Coreper (2e deel) bereikt overeenstemming over de rechtshandeling

Stap 4: de Raad neemt het besluit aan

Stap 5: het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie

Wie is betrokken bij de Raad?

  • De Raadsgroep die verantwoordelijk is voor de geografische regio waartoe het betrokken land behoort, of de thematische werkgroep (mensenrechten, cyber)
  • het Politiek en Veiligheids­comité (PVC), zo nodig
  • het Comité van permanente vertegenwoordigers (Coreper II)

Als het Raadsbesluit

  • een bevriezing van tegoeden
  • en/of andere economische maatregelen
  • en/of financiële sancties omvat,

moet er een verordening van de Raad worden aangenomen.

Hoe wordt een Raads­verordening over sancties aangenomen?

Stap 1: de HV en de Commissie dienen een gezamenlijk voorstel in

Stap 2: de bevoegde voorbereidende instanties van de Raad bespreken het voorstel

Stap 3: het Coreper (2e deel) bereikt overeenstemming over de rechtshandeling

Stap 4: de Raad neemt de verordening aan

Stap 5: de verordening wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie

Stap 6: de Raad informeert het Europees Parlement

Het besluit van de Raad en de verordening van de Raad worden doorgaans samen aangenomen en treden in werking op de dag waarop ze worden aangenomen. Hierdoor hebben beide rechtshandelingen tegelijkertijd effect (een bevriezing van tegoeden).

Wie voert ze uit?

Ze worden uitgevoerd door de lidstaten

De Commissie zal nagaan of de lidstaten de verordeningen correct en tijdig hebben uitgevoerd. Ze moeten binnen de EU worden gehandhaafd door burgers en marktdeelnemers. Ze worden regelmatig herzien.

Afhankelijk van hoe de situatie zich ontwikkelt, kan de Raad te allen tijde besluiten om de verordeningen

  • te wijzigen
  • te verlengen
  • op te heffen

Wie stemt ze op elkaar af?

Sancties zijn effectiever wanneer de EU nauw overleg pleegt met gelijkgestemde partners zoals:

  • kandidaat-lidstaten
  • EVA/EER-landen
  • leden van het Oostelijk Partnerschap

Hoe worden de personen op de lijst geïnformeerd?

Natuurlijke personen en rechtspersonen van wie de tegoeden worden bevroren of op wie reisbeperkingen van toepassing zijn, worden op de volgende manier op de hoogte gebracht:

  • individueel per brief (als hun adres beschikbaar is)
  • via een door de Raad bekendgemaakte kennisgeving in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie



Hoe kan om de opheffing van sancties worden verzocht?

Op de lijst geplaatste personen en entiteiten kunnen:

  • een een verzoek tot schrapping van de lijst indienen bij de Raad, met ondersteunende documentatie
  • het besluit van de Raad aanvechten bij het Gerecht van de Europese Unie: artikel 275 en 263 (Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie)