Skip to content

Mniej zanieczyszczeń powietrza ze średnich obiektów spalania

W skrócie

Średnie obiekty spalania energetycznego mają wiele zastosowań: m.in. wytwarzają energię elektryczną, ogrzewają i schładzają obiekty mieszkalne, dostarczają ciepła/pary dla procesów przemysłowych. Są jednak istotnym źródłem dwutlenku siarki, tlenków azotu i cząstek stałych (drobnego pyłu). W UE jest 142 986 średnich obiektów spalania energetycznego.

Emisje z nich nie są obecnie objęte szczegółowymi przepisami wspólnymi dla całej UE. Proponowana dyrektywa wprowadza ograniczenia, co ma znacznie ułatwić państwom członkowskim spełnienie zobowiązań w zakresie ogólnego ograniczenia emisji.

W szczegółach

Proponowana dyrektywa w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania – 2013/0442 (COD)

Proponowana dyrektywa ustala limity emisji dwutlenku siarki, tlenków azotu i cząstek stałych ze średnich obiektów spalania energetycznego. Wniosek przewiduje w szczególności:

  • system obowiązkowej rejestracji dla średnich obiektów spalania energetycznego
  • szczegółowe limity na emisje dwutlenku siarki, tlenków azotu i cząstek stałych pochodzących z nowych i istniejących obiektów spalania, oraz terminy wprowadzenia tych limitów
  • obowiązek, by w strefach, w których jakość powietrza nie spełnia standardów, państwa członkowskie stosowały surowsze limity
  • wymóg, by operatorzy obiektów monitorowali emisje i sygnalizowali przypadki przekroczenia limitów (na poziomie krajowym powstanie system inspekcji środowiskowych dla średnich obiektów spalania lub pojawią się inne rozwiązania służące kontroli przestrzegania przepisów), a także podejmowali niezbędne działania w przypadku niezgodności z przepisami
  • stworzenie mechanizmu sprawozdawczego
  • szczegółowe przepisy o karach za naruszenia.

10 listopada 2015 r. Rada przyjęła dyrektywę. 

W Radzie

Komisja przedstawiła projekt na posiedzeniu Rady ds. Środowiska 3 marca 2014 r. Debatę orientacyjną na temat proponowanej dyrektywy unijni ministrowie środowiska przeprowadzili 12 czerwca 2014 r.

17 grudnia 2014 r. Rada wypracowała podejście ogólne w sprawie projektu. Dzięki temu prezydencja Rady mogła rozpocząć negocjacje z Parlamentem Europejskim w maju 2015 r.

23 czerwca 2015 r. Parlament Europejski i Rada osiągnęły wstępne porozumienie. Uzgodniony tekst różni się w kilku punktach od pierwotnego projektu Komisji. Zmiany to m.in.:

  • doprecyzowanie, że średnie obiekty spalania energetycznego mogą działać jedynie po rejestracji lub na podstawie zezwolenia
  • zróżnicowanie zasad dla istniejących średnich obiektów zależnie od ich wielkości
  • wydłużenie terminów na dostosowanie się do przepisów – dotyczy takich obiektów jak miejskie systemy ciepłownicze, obiekty spalające głównie biomasę, obiekty w małych, odizolowanych systemach (np. na wyspach) oraz określone obiekty połączone z krajowym systemem przesyłu gazu
  • przepis nakazujący państwom członkowskim oceniać, czy trzeba nałożyć surowsze ograniczenia na poszczególne obiekty w strefach, w których jakość powietrza nie spełnia wymogów unijnych
  • wprowadzenie przepisów o monitorowaniu emisji tlenku węgla.

30 czerwca 2015 r. porozumienie potwierdził Coreper (Komitet Stałych Przedstawicieli). 7 października 2015 r. Parlament Europejski uzgodnił swoje stanowisko, a 10 listopada 2015 r. Rada przyjęła dyrektywę.