Skip to content

Wolność mediów w UE

W czasach gdy w wielu krajach świata wolne media znajdują się pod presją, nowo proponowane przepisy mają dodatkowo zwiększyć ich wolność w UE.

Zasadniczy element demokracji

Wolność i pluralizm mediów są nieodzownym elementem demokracji i istotną częścią praw podstawowych przysługujących obywatelom UE. Nie ma prawdziwej demokracji bez wolnych mediów bacznie przyglądających się władzy.

Media są jednym z kluczowych filarów systemu kontroli i równowagi, na którym opierają się demokratyczne rządy. Dlatego rządy autorytarne często rozpoczynają się od działań przeciwko niezależnym mediom. W ostatnich dekadach drogą tą poszło wiele państw świata – stosując przymus, a niejednokrotnie przemoc, aby prześladować media i dziennikarzy.

Dziennikarzom wciąż grożą trudne warunki pracy: rosnąca presja finansowa i polityczna, inwigilacja, arbitralne wyroki więzienia bądź przemoc w czasie wykonywania obowiązków zawodowych. Chodzi o jeden z zasadniczych elementów demokracji, a jednak według UNESCO Observatory w 2025 r. na całym świecie życie straciło co najmniej 129 dziennikarzy i pracowników mediów (od 1993 r. – 1922), wielu innych zaś było aresztowanych, nękanych czy zastraszanych.

Kolaż ukazujący gazetę i ołówek oraz postać wydostającą się z zamknięcia mającą symbolizować wolność.
Wolność i pluralizm mediów to nieodzowne elementy demokracji

Nawet w UE trzeba chronić wolność i pluralizm mediów. To jeden z czterech filarów, o którym mówi sprawozdanie Komisji Europejskiej na temat praworządności. Koncentruje się ono na kilku podstawowych dziedzinach, w tym:

  • niezależności organów regulacyjnych ds. mediów
  • przejrzystości dotyczącej tego, kto jest właścicielem poszczególnych mediów
  • przejrzystym i sprawiedliwym przydziale reklam państwowych
  • bezpieczeństwie dziennikarzy i dostępie do informacji.

Obowiązującą legislację mają uzupełnić dwa nowe projekty Komisji dotyczące wolności mediów:

  • dyrektywa o strategicznych powództwach zmierzających do stłumienia debaty publicznej
  • europejski akt o wolności mediów.

Dyrektywa o strategicznych powództwach zmierzających do stłumienia debaty publicznej

W kwietniu 2022 r. Komisja Europejska zaproponowała dyrektywę o strategicznych powództwach zmierzających do stłumienia debaty publicznej. Powództwa te to postępowania sądowe, które są bezpodstawne lub stanowią nadużycie. Wykorzystuje się je przeciwko dziennikarzom, obrońcom praw człowieka i innym osobom, aby przeciwdziałać angażowaniu się przez nich w kwestie leżące w interesie publicznym, ograniczać to zaangażowanie lub za nie karać.

Proponowana dyrektywa przewiduje gwarancje dla tych, przeciwko którym wszczyna się ewidentnie bezpodstawne lub stanowiące nadużycie postępowania sądowe. Proponowane gwarancje będą stosowane w sprawach cywilnych i handlowych o skutkach transgranicznych. Są wśród nich:

  • umożliwienie sądom oddalania ewidentnie bezpodstawnych roszczeń w celu minimalizowania ich wpływu (na ofiary)
  • możliwość nakładania finansowych środków ochrony prawnej jako rekompensaty za szkody dla osób objętych postępowaniami
  • ochrona przed orzeczeniami wydawanymi w państwach trzecich, aby gwarancje przewidziane w proponowanej dyrektywie nie były osłabiane przez wszczynanie postępowań w innych jurysdykcjach.

Od grudnia 2022 r. Rada analizuje projekt. Jest on omawiany przez Grupę Roboczą ds. Prawa Cywilnego.

9 czerwca 2023 r. Rada uzgodniła stanowisko co do przepisów, które będą chronić dziennikarzy i obrońców praw człowieka przed ewidentnie bezpodstawnymi powództwami lub stanowiącymi nadużycie postępowaniami sądowymi.

Projekt dyrektywy wprowadzi następujące gwarancje proceduralne przeciwko takim powództwom:

  • wczesne oddalenie bezzasadnych roszczeń
  • obciążenie powoda kosztami postępowania
  • nałożenie na powoda kar
  • ochrona przed orzeczeniami wydanymi w państwach trzecich.

Kolejnym krokiem jest rozpoczęcie przez Radę dyskusji z Parlamentem Europejskim.

30 listopada 2023 r. Rada i Parlament osiągnęły wstępne porozumienie w sprawie unijnych przepisów chroniących dziennikarzy i obrońców praw człowieka.

19 marca 2024 r. Rada przyjęła przepisy o ochronie osób, które wypowiadają się w sprawach leżących w interesie publicznym, przed stanowiącymi nadużycie powództwami mającymi je uciszyć.

Zalecenie dla państw członkowskich

Dyrektywie towarzyszyło błyskawicznie przyjęte zalecenie. Zachęca ono państwa członkowskie, by stosowały gwarancje przewidziane w proponowanej dyrektywie także w sprawach wewnętrznych i we wszystkich kwestiach, nie tylko cywilnych i handlowych. Apeluje też do państw członkowskich, aby podjęły szereg innych środków, takich jak:

  • szkolenie kadr wymiaru sprawiedliwości
  • działania uświadamiające
  • zbieranie zagregowanych danych na szczeblu krajowym.

Europejski akt o wolności mediów

Kolejnym krokiem ku ochronie wolności mediów w UE był przyjęty przez Radę w marcu 2024 r. europejski akt o wolności mediów. Akt wszedł w życie 7 maja 2024 r. Większość jego przepisów weszła w życie 8 sierpnia 2025 r.

Europejski akt o wolności mediów określa wspólne ramy usług medialnych na rynku wewnętrznym UE i wprowadza środki mające chronić dziennikarzy i dostawców usług medialnych przed ingerencjami politycznymi i ułatwiać im prowadzenie działalności w innych państwach UE.

Nowe przepisy gwarantują obywatelom prawo dostępu do obiektywnych i pluralistycznych informacji oraz określają odpowiedzialność państw członkowskich za zapewnienie odpowiednich warunków i ram ochrony tego prawa.

Akt o wolności mediów opiera się na zmienionej dyrektywie o audiowizualnych usługach medialnych i rozszerza jej zakres o radio i prasę.

Proponuje się w nim nowy zestaw przepisów i mechanizmów promujących pluralizm i niezależność mediów w całej UE.

Rozporządzenie jest odpowiedzią na rosnące w UE zaniepokojenie polityzacją mediów, brakiem ich przejrzystości właścicielskiej i niejasnym sposobem przydzielania państwowych reklam dostawcom usług medialnych.

Ma zabezpieczać zarówno prywatnych, jak i publicznych dostawców usług medialnych przed ingerencjami politycznymi w decyzje redakcyjne, chronić dziennikarzy i ich źródła oraz gwarantować wolność i pluralizm mediów.

Kluczowe aspekty rozporządzenia to:

  • niezależne media o stabilnym źródle finansowania realizujące misję publiczną
  • przejrzystość dotycząca tego, kto jest właścicielem poszczególnych mediów
  • ochrona niezależności redakcyjnej
  • gwarancje pluralizmu mediów i zabezpieczenia przed ich koncentracją
  • nowy strażnik wolności mediów: Europejska Rada ds. Usług Medialnych.

Poza tym w rozporządzeniu proponuje się wprowadzenie wzmocnionych mechanizmów współpracy między krajowymi organami regulacyjnymi a organami w państwach członkowskich. Chodzi o ułatwienie skutecznej i spójnej realizacji zarówno aktu o wolności mediów, jak i dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych.

Państwa członkowskie będą mogły przyjmować przepisy surowsze lub bardziej szczegółowe niż przepisy zawarte w nowym akcie.

Wewnętrzne gwarancje niezależności redakcyjnej i przejrzystości właścicielskiej

Projektowi przepisów o wolności mediów towarzyszyło błyskawicznie przyjęte zalecenie Komisji dla dostawców usług medialnych mających siedzibę w UE i dla państw członkowskich. Zalecenie zawiera katalog dobrowolnych środków, które pozwalałyby dostawcom usług medialnych zagwarantować sobie niezależność redakcyjną. Zachęca też dostawców usług medialnych i państwa członkowskie do podejmowania działań mających promować przejrzystość właścicielską na rynku wewnętrznym.

Wsparcie UE dla wolności mediów

Obecne wsparcie dla wolności mediów w UE opiera się na inicjatywach takich jak pakiet dotyczący usług cyfrowych, plan działania na rzecz mediów i sektora audiowizualnego, europejski plan działania na rzecz demokracji oraz konkluzje Rady na temat ochrony i bezpieczeństwa dziennikarzy i innych pracowników mediów.

Wśród przewidzianych tam kluczowych środków są:

  • wdrożenie systemu monitorowania własności mediów w celu stworzenia krajowej bazy danych z informacjami o właścicielach mediów
  • dotacje na rzecz innowacji w mediach lokalnych i regionalnych i na rzecz pluralizmu
  • mechanizm szybkiego reagowania mający zapewnić praktyczną pomoc zagrożonym dziennikarzom
  • nadzwyczajny fundusz wsparcia dla dziennikarzy śledczych i organizacji medialnych
  • monitoring pluralizmu mediów identyfikujący potencjalne zagrożenia.