"Aby łatwiej było ci korzystać z portalu, używamy plików cookie. Niezbędne pliki cookie pozwalają na obsługę podstawowych funkcji portalu. Opcjonalne pliki cookie pomagają nam opracowywać anonimowe, zagregowane raporty statystyczne, abyśmy mogli lepiej odpowiadać na twoje potrzeby.

Więcej informacji znajdziesz na stronie o plikach cookie. Możesz tam też zmienić swoje ustawienia.

български español čeština dansk Deutsch eesti Ελληνικά English français Gaeilge hrvatski italiano latviešu lietuvių magyar Malti Nederlands polski português română slovenčina slovenščina suomi svenska
Skip to content

Akty techniczne

W skrócie

Na tzw. filar techniczny 4. pakietu kolejowego składają się propozycje uaktualnienia trzech ważnych aktów ustawodawczych. Zmiany mają służyć obniżeniu kosztów administracyjnych ponoszonych przez operatorów kolejowych i ułatwić im wchodzenie na rynek. Jedna z najważniejszych zmian dotyczy Europejskiej Agencji Kolejowej. Obecnie odgrywa ona kluczową rolę w propagowaniu interoperacyjności i harmonizowaniu norm technicznych dla całego unijnego rynku. Jednak obok opracowywanych przez nią przepisów unijnych w zakresie techniki i bezpieczeństwa w mocy pozostają przepisy krajowe, co niepotrzebnie komplikuje działalność operatorów. Proponowane zmiany uczyniłyby z agencji jedyny podmiot odpowiedzialny za wydawanie zezwoleń na pojazdy oraz certyfikatów bezpieczeństwa w całej UE.

Oprócz poszerzenia obowiązków agencji 4. pakiet kolejowy przewiduje także uaktualnienie prawa o interoperacyjności i bezpieczeństwie kolei. Zmiany te służą wyeliminowaniu barier administracyjnych i technicznych wciąż utrudniających tworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego.

W szczegółach

1. Wniosek w sprawie Europejskiej Agencji Kolejowej – 2013/0014 (COD)

Obecnie procedura wydania zezwolenia na nowy pojazd kolejowy może trwać nawet 2 lata i kosztować do 6 mln euro. Operatorzy kolejowi muszą też ponieść koszty zatwierdzenia takiego pojazdu przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa.

Utrudnia to wchodzenie na rynek nowym operatorom i nowym producentom pojazdów.

Obecnie agencja ma za zadanie opracowywać unijne techniczne specyfikacje interoperacyjności oraz proponować metody oceny bezpieczeństwa i cele w tej dziedzinie. Jednak mimo że normy są zharmonizowane, wydawaniem zezwoleń kolejowych i certyfikatów bezpieczeństwa nadal zajmują się państwa członkowskie.

W myśl proponowanych zmian agencja byłaby jedynym podmiotem odpowiedzialnym za wydawanie zezwoleń na pojazdy kolejowe, certyfikatów bezpieczeństwa dla operatorów kolejowych oraz zezwoleń na podsystemy „sterowanie – urządzenia przytorowe”. Miałaby też nowe zadania, np.:

  • monitorowałaby krajowe przepisy kolejowe oraz działalność organów krajowych w dziedzinie interoperacyjności kolejowej i bezpieczeństwa kolei
  • oferowałaby niezależne i obiektywne wsparcie techniczne, głównie Komisji Europejskiej
  • miałaby większy wpływ na spójne tworzenie i sprawne wprowadzanie aplikacji telematycznych
  • miałaby większy wpływ na spójny rozwój europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym.

Projekt ma też usprawnić strukturę zarządzania agencją i ulepszyć tryb jej działania.

2. Wniosek w sprawie interoperacyjności systemu kolejowego w UE – 2013/0015 (COD)

Obecnie obowiązującą dyrektywę (2008/57) wprowadzono po to, by unormować sieci kolejowe pod kątem technicznym oraz zapewnić interoperacyjność, od czego w głównej mierze miało zależeć przygotowanie i wprowadzenie transeuropejskich sieci kolejowych. Proponowane zmiany mają skutkować wspólnym podejściem do przepisów o interoperacyjności, co dałoby operatorom kolejowym większe oszczędności. Dzięki zmianom przyspieszone zostałyby także procedury, a tym samym obniżone koszty administracyjne. Zmiana dostosowałaby dyrektywę z 2008 r. do innych elementów 4. pakietu kolejowego, zwłaszcza do zmodyfikowanej roli Europejskiej Agencji Kolejowej.

W projekcie znalazł się m.in. nowy przepis o technicznych specyfikacjach interoperacyjności mający objąć istniejące podsystemy. Dzięki temu operatorzy kolejowi będą mogli sprawdzać kompatybilność pojazdów z trasami, na których pojazdy te mają być używane. Wśród pozostałych zmian są:

  • doprecyzowanie, jak korzystać z opinii Europejskiej Agencji Kolejowej po wykryciu niedociągnięć, zanim zmodyfikowane zostaną specyfikacje
  • ograniczenie możliwości ewentualnego niestosowania specyfikacji
  • nowy przepis o zezwoleniach na wprowadzanie pojazdów na rynek
  • doprecyzowanie roli operatorów kolejowych i zarządców infrastruktury w kontrolowaniu technicznej kompatybilności pojazdu z trasą.

3. Wniosek w sprawie zmiany dyrektywy o bezpieczeństwie kolei – 2013/0016 (COD)

Obecnie obowiązująca dyrektywa (2004/49) wprowadziła ramy bezpieczeństwa kolei, ale nie przewidywała jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa. W 4. pakiecie kolejowym zaproponowano, by UE przeszła na jednolity certyfikat bezpieczeństwa, wydawany przez Europejską Agencję Kolejową. Oznacza to, że należy uaktualnić dyrektywę z 2004 r., zweryfikować rolę krajowych organów ds. bezpieczeństwa i na nowo podzielić zadania między te organy a agencję. W ramach proponowanych modyfikacji uwzględniono również niedawne zmiany na rynku kolejowym i zapewniono stosowanie właściwych środków monitorowania bezpieczeństwa i kontroli zagrożeń.

Zmieniona dyrektywa ma zwłaszcza:

  • ułatwić tworzenie i wdrażanie jednolitego unijnego certyfikatu bezpieczeństwa i dopuszczać do infrastruktury kolejowej tylko operatorów z certyfikatem
  • uwzględnić zmiany na rynku kolejowym, takie jak coraz częstszy outsourcing usług i malejąca liczba kontroli wewnętrznych
  • dostosować zakres i definicje do zmienionej dyrektywy o interoperacyjności
  • doprecyzować, jak powinny współpracować krajowe organy dochodzeniowe z sądowymi podczas dochodzeń powypadkowych.

W Radzie

10 grudnia 2015 r. Rada przyjęła swoje stanowisko w pierwszym czytaniu względem wszystkich 3 projektów. Teraz Parlament Europejski musi jeszcze przeprowadzić drugie czytanie, by stanowisko to formalnie zatwierdzić.

W czerwcu i październiku 2013 r. oraz w marcu 2014 r. Rada ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii przyjęła po kolei swoje podejścia ogólne do poszczególnych projektów filara technicznego. Następnie, 5 czerwca 2014 r., wypracowała porozumienie polityczne względem wszystkich 3 projektów. 17 czerwca 2015 r., po kilku rundach nieformalnych rozmów trójstronnych, Rada i Parlament Europejski osiągnęły wstępne porozumienie co do wszystkich 3 aktów technicznych. Porozumienie to państwa członkowskie potwierdziły na posiedzeniu Coreperu 30 czerwca 2015 r.

1. Wniosek w sprawie Europejskiej Agencji Kolejowej

14 marca 2014 r. Rada przyjęła podejście ogólne, w którym wprowadziła kilka zmian do pierwotnego wniosku, m.in.:

  • zmodyfikowała rolę agencji w analizowaniu krajowych przepisów o bezpieczeństwie i interoperacyjności kolei
  • doprecyzowała, kiedy Komisja będzie mogła wydawać decyzje o przepisach krajowych.

Rada określiła też, jak likwidować niedociągnięcia w działaniu krajowych organów ds. bezpieczeństwa, jakie opłaty powinna pobierać agencja za swoje usługi oraz jak ma wyglądać system odwołań.

26 lutego 2014 r. Parlament Europejski przyjął stanowisko w pierwszym czytaniu w sprawie wszystkich 6 aktów składających się na 4. pakiet kolejowy.

2. Wniosek w sprawie interoperacyjności systemu kolejowego w UE

10 czerwca 2013 r. Rada przyjęła podejście ogólne, w którym wprowadziła kilka zmian do pierwotnego wniosku. Zaproponowała zmiany w podziale obowiązków między krajowymi organami ds. bezpieczeństwa a agencją w procesie udzielania zezwoleń na pojazdy. Tekst Rady przewiduje podwójny system zezwoleń, w którym zadania i obowiązki są wyraźnie podzielone między agencję a krajowe organy ds. bezpieczeństwa. Agencja wydawałaby zezwolenia na pojazdy użytkowane w ruchu transgranicznym, jednak na podstawie oceny przeprowadzonej przez organy krajowe.

3. Wniosek w sprawie bezpieczeństwa kolei

10 października 2013 r. Rada przyjęła podejście ogólne, w którym wprowadziła kilka zmian do pierwotnego wniosku. W tekście Rady przewidziano podwójny system certyfikacji bezpieczeństwa pozwalający zdobyć jednolity certyfikat bezpieczeństwa. W systemie tym agencja nadal pełniłaby rolę pojedynczego punktu kontaktowego dla przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność w kilku państwach członkowskich. Jednak organy krajowe zachowałyby kluczową rolę w przeprowadzaniu ocen potrzebnych do wydania certyfikatu. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadziłoby działalność tylko w jednym państwie członkowskim, mogłoby – zgodnie z propozycją Rady – złożyć wniosek o certyfikat albo do agencji, albo do właściwego krajowego organu ds. bezpieczeństwa.