Komitet pojednawczy

Czym jest komitet pojednawczy?

W zwykłej procedurze ustawodawczej, jeśli Rada nie zgodzi się na poprawki Parlamentu w drugim czytaniu, można zwołać komitet pojednawczy. Etap pojednawczy jest ostatnią szansą na porozumienie między dwoma współprawodawcami.

Jeżeli komitet pojednawczy nie osiągnie porozumienia, akt nie zostanie przyjęty.

Komitet składa się z przedstawicieli 27 państw członkowskich i równej liczby posłów do Parlamentu Europejskiego. Jego pracami wspólnie kierują przewodniczący Parlamentu i rotacyjna prezydencja Rady. Również Komisja uczestniczy w spotkaniach i stara się pogodzić stanowiska.

Postanowienie dotyczące komitetu pojednawczego znajduje się w art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

• Artykuł 294 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Rzadko stosowana procedura

Od 1999 r. jedynie 9% aktów prawnych przyjętych w ramach zwykłej procedury ustawodawczej przechodziło procedurę pojednawczą.

Ponad 90% aktów podlegających zwykłej procedurze ustawodawczej jest przyjmowanych w pierwszym czytaniu lub na początku drugiego.

W latach 2014–2025 nie doszło do ani jednej procedury pojednawczej.

W 2026 r. po raz pierwszy od ponad 10 lat zwołano komitet pojednawczy w sprawie aktu dotyczącego praw pasażerów lotniczych.

Jak działa procedura pojednawcza?

Komitet pojednawczy musi zostać zwołany nie później niż sześć tygodni (lub osiem, jeżeli wystąpiono o przedłużenie) po zakończeniu drugiego czytania proponowanego aktu. Obie instytucje mają się porozumieć w sprawie wspólnego tekstu na podstawie swoich stanowisk przyjętych w drugim czytaniu.

Komitet pojednawczy ma sześć tygodni na uzgodnienie wspólnego tekstu. Na wniosek Parlamentu lub Rady termin ten może zostać przedłużony maksymalnie o dwa tygodnie.

Jeżeli nie uda się osiągnąć porozumienia, proponowany akt nie zostanie przyjęty.

Jeżeli wspólny tekst zostanie uzgodniony, musi jeszcze zostać przyjęty przez Parlament i Radę. Odbywa się to w trzecim czytaniu projektu ustawodawczego. Wtedy brzmienie wspólnego tekstu nie może się już zmienić. Obie instytucje mają sześć tygodni na głosowanie nad aktem. Okres ten może zostać przedłużony maksymalnie o dwa tygodnie.

Tekst musi zostać przyjęty:

• bezwzględną większością głosów w Parlamencie
• kwalifikowaną większością głosów w Radzie.

Jeżeli w wyznaczonym okresie Parlament lub Rada nie przeprowadzą głosowania nad wspólnym tekstem lub go odrzucą, proponowany akt nie zostanie przyjęty.

W takim przypadku Komisja może zaproponować nowy projekt ustawodawczy w tej samej sprawie.

Więcej