Skip to content

Afganistan

UE solidaryzuje się z narodem afgańskim i jest zdecydowana wspierać prawa Afganek i rozwój stabilnego, pokojowego i dostatniego Afganistanu.

Kryzys w Afganistanie

Po dekadach konfliktu, nawracających klęsk żywiołowych i wysokiego ubóstwa przejęcie władzy przez talibów w sierpniu 2021 r. dodatkowo nasiliło kryzys gospodarczy oraz zwiększyło brak bezpieczeństwa żywnościowego i powszechny niedostatek.

Działania i decyzje talibów doprowadziły do systematycznego i bulwersującego dyskryminowania kobiet i dziewcząt, a także dramatycznego pogorszenia sytuacji politycznej, gospodarczej, humanitarnej i stanu przestrzegania praw człowieka w Afganistanie.

Ponadto talibowie nie chcą ani nie potrafią skutecznie odpowiedzieć na obecność i działania grup terrorystycznych na terytorium Afganistanu.

W 2025 r. Afganistan nadal jest krajem doświadczającym jednego z największych kryzysów humanitarnych na świecie: pomocy humanitarnej potrzebuje ponad 22,9 mln osób, czyli ponad połowa ludności tego kraju. Obecnie 10 mln osób boryka się z drastycznym brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, a 3,5 mln dzieci poniżej piątego roku życia jest poważnie niedożywionych.

Trzy Afganki idą okryte burkami.

Miliony ludzi w całym kraju nie mają dostępu do bezpiecznej wody, wystarczającej ilości żywności i odpowiedniej opieki zdrowotnej. Są przez to bardziej narażone na choroby i niedożywienie.

Afganistan nadal nie można zapewnić należytej ochrony kobietom, dzieciom, osobom o szczególnych potrzebach i grupom zmarginalizowanym.

Prawa kobiet w Afganistanie

Nigdzie w świecie prawa kobiet i dziewcząt nie zostały zakwestionowane w takim stopniu jak w Afganistanie. Obecna sytuacja powoduje duży niepokój o to, czy uda się utrzymać i wzmocnić liczne osiągnięcia Afganek z ostatnich dwóch dekad.

Talibowie wydali ponad 70 postanowień z licznymi ograniczeniami lub zakazami dotyczących:

  • uczęszczania dziewcząt do szkół średnich
  • ubioru (w tym zasad nakazujących kobietom zakrywanie ciała i twarzy w miejscach publicznych)
  • segregacji w miejscu pracy
  • swobody poruszania się kobiet bez męskiego opiekuna (mahrama)
  • dostępu kobiet do miejsc publicznych.

Zakaz kształcenia średniego doprowadził do tego, że 1,5 mln nastoletnich dziewcząt nie uczęszcza do szkoły.

Kobiety zostały też całkowicie wykluczone z systemu prawnego, który w praktyce został zlikwidowany: konstytucja z 2004 r. została zawieszona, a system prawny przestał być niezależny.

Pod koniec grudnia 2022 r. talibowie postanowili zakazać kobietom studiowania i pracy na rzecz organizacji pozarządowych. Postanowienia te są nie tylko dyskryminujące, ale mają też bezpośrednie, czasem groźne dla życia skutki, ponieważ brak pracowniczek humanitarnych utrudnia udzielanie pomocy najbardziej potrzebującym.

W sierpniu 2024 r. talibowie zakazali kobietom publicznych wypowiedzi.

UE przy wielu okazjach dawała jasno do zrozumienia, że jest zdeterminowana dalej wspierać kobiety i dziewczęta w Afganistanie, zgodnie ze swoimi wartościami i zasadami.

W konkluzjach z listopada 2022 r. Rada:

  • potępiła systematyczne odbieranie przez talibów kobietom i dziewczętom przysługujących im praw człowieka i podstawowych wolności
  • zaapelowała do wysokiego przedstawiciela, Komisji i państw członkowskich o istotne, ukierunkowane działania mające zaradzić tej sytuacji i zapewnić udział Afganek w dialogu politycznym dotyczącym Afganistanu
  • uznała wagę inicjatyw służących realizacji programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, takich jak ustanowienie wspieranego przez UE Forum Afgańskich Liderek.

Zobowiązanie UE na rzecz pokoju i stabilności w Afganistanie

W marcu 2023 r. Rada zatwierdziła konkluzje, w których potwierdziła zaangażowanie UE na rzecz pokoju i stabilności w Afganistanie oraz na rzecz wspierania ludności tego kraju.

Konkluzje te potwierdzają, jak istotne i aktualne są kryteria nakreślone w konkluzjach Rady z 15 września 2021 r. odnoszące się do polityki i działań mianowanego przez talibów rządu tymczasowego.

UE ponownie zaapelowała do talibów, aby w interesie Afgańczyków:

  • respektowali, chronili i realizowali wszystkie prawa człowieka oraz przeciwdziałali ich pogwałceniom i naruszeniom
  • ustanowili pluralistyczny i reprezentatywny rząd
  • zapobiegali wykorzystywaniu Afganistanu jako bazy dla terroryzmu, jego finansowania i eksportu
  • zapewnili swobodny i niedyskryminacyjny dostęp pomocy humanitarnej
  • nadal umożliwiali bezpieczne, pewne i uporządkowane podróże do i z Afganistanu.

UE podkreśliła też, że stabilny Afganistan jest ważny dla całej społeczności międzynarodowej – dla zapobiegania niestabilności w regionie, zagrożeniom terrorystycznym, przymusowym wysiedleniom i nieuregulowanej migracji.

Działania i decyzje talibów przyniosły Afgańczykom, zwłaszcza kobietom i dziewczętom, dramatyczne pogorszenie sytuacji politycznej, gospodarczej, humanitarnej i stanu przestrzegania praw człowieka.

Unii zależy jednak na kontynuowaniu pomocy, która pozwoliłaby złagodzić poważny kryzys humanitarny i społeczno-gospodarczy: dostarczaniu pomocy humanitarnej i wsparcia na zaspokojenie podstawowych potrzeb i na utrzymanie. Chce to robić w ramach podejścia opartego na zasadach – z zastrzeżeniem że kobiety będą mogły w konstruktywny sposób uczestniczyć w dostarczaniu pomocy i pozostawać jej beneficjentkami.

UE jest też gotowa jeszcze bardziej zwiększyć wsparcie dla sąsiadów i partnerów Afganistanu w regionie, aby zapobiec efektowi domina.

UE potwierdziła niezmienną wolę wspierania pełnego udziału wszystkich Afgańczyków – w tym kobiet i dziewcząt oraz osób należących do mniejszości etnicznych i religijnych – we wszystkich sferach życia w Afganistanie.

Wsparcie humanitarne dla narodu afgańskiego

Od 1994 r. UE zapewniła wsparcie humanitarne dla Afganistanu w wysokości około 2 mld euro. Pomoc humanitarna UE dla Afganistanu ma przede wszystkim:

  • pomagać w ratowaniu życia
  • zapewniać dostęp do podstawowych usług
  • budować odporność ludności na kryzysy.

W latach 2024–25 UE sfinansowała projekty humanitarne o wartości 320 mln euro.

Działania te obejmują przede wszystkim pilną pomoc żywnościową, opiekę zdrowotną i żywienie, edukację w sytuacjach nadzwyczajnych, dostęp do czystej wody i infrastruktury higieniczno-sanitarnej, schronienie i niespożywcze artykuły pierwszej potrzeby oraz zapewnianie ochrony, w tym rozminowywanie.

Pomoc humanitarna UE w Afganistanie jest przekazywana za pośrednictwem partnerów humanitarnych w terenie, takich jak agencje ONZ, organizacje międzynarodowe i organizacje pozarządowe. Finansowanie jest ściśle powiązane z zasadami niezależności, bezstronności i neutralności, tak by mogło trafiać do najbardziej potrzebujących Afgańczyków.

Aby ułatwić niesienie ratującej życie pomocy, od sierpnia 2021 r. za pomocą 41 lotów w ramach humanitarnego mostu powietrznego UE przetransportowała do Kabulu ponad 2240 ton artykułów pierwszej potrzeby.

Sankcje związane z Afganistanem

Sankcje nałożone na talibów

Rada objęła sankcjami tych, którzy stanowią zagrożenie dla pokoju, stabilności i bezpieczeństwa w Afganistanie. Są wśród nich talibowie i powiązane z nimi osoby i grupy.

Sankcje służą realizacji rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1988 (2011) i polegają na:

  • nałożeniu embarga na broń
  • zakazie świadczenia pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wojskowymi
  • zakazie podróżowania w przypadku osób fizycznych
  • zamrożeniu aktywów osób fizycznych i podmiotów.

Sankcje dotyczą obecnie 135 osób i 5 podmiotów.

Sankcje nałożone na ISIL (Daisz) i Al-Kaidę

20 września 2016 r. UE przyjęła specjalne ramy sankcyjne dotyczące ISIL/Daiszu i Al-Kaidy oraz osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów z nimi powiązanych.

Te autonomiczne sankcje unijne stanowią uzupełnienie sankcji, które wcześniej przyjęto w ramach tzw. unijnej listy terrorystów – przepisów UE wynikających z rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 (2001).

Sankcje UE polegają na:

  • zakazie podróżowania w przypadku osób fizycznych
  • zamrożeniu aktywów osób fizycznych i podmiotów.
  • zakazie udostępniania środków finansowych i zasobów gospodarczych osobom i podmiotom z listy sankcyjnej.

Sankcje te dotyczą teraz łącznie 15 osób i siedmiu grup.

Więcej informacji

Mechanizm reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR)

Mechanizm reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR)

Pomoc humanitarna

Pomoc humanitarna

Dlaczego UE przyjmuje sankcje?

Dlaczego UE przyjmuje sankcje?

Ostatnia aktualizacja: 29 października 2025