Afganistan
UE solidaryzuje się z narodem afgańskim i jest zdecydowana wspierać prawa Afganek i rozwój stabilnego, pokojowego i dostatniego Afganistanu.
Kryzys w Afganistanie
Po dekadach konfliktu, nawracających klęsk żywiołowych i wysokiego ubóstwa przejęcie władzy przez talibów w sierpniu 2021 r. dodatkowo nasiliło kryzys gospodarczy oraz zwiększyło brak bezpieczeństwa żywnościowego i powszechny niedostatek.
Działania i decyzje talibów doprowadziły do systematycznego i bulwersującego dyskryminowania kobiet i dziewcząt, a także dramatycznego pogorszenia sytuacji politycznej, gospodarczej, humanitarnej i stanu przestrzegania praw człowieka w Afganistanie.
Ponadto talibowie nie chcą ani nie potrafią skutecznie odpowiedzieć na obecność i działania grup terrorystycznych na terytorium Afganistanu.
W 2025 r. Afganistan nadal jest krajem doświadczającym jednego z największych kryzysów humanitarnych na świecie: pomocy humanitarnej potrzebuje ponad 22,9 mln osób, czyli ponad połowa ludności tego kraju. Obecnie 10 mln osób boryka się z drastycznym brakiem bezpieczeństwa żywnościowego, a 3,5 mln dzieci poniżej piątego roku życia jest poważnie niedożywionych.
Miliony ludzi w całym kraju nie mają dostępu do bezpiecznej wody, wystarczającej ilości żywności i odpowiedniej opieki zdrowotnej. Są przez to bardziej narażone na choroby i niedożywienie.
Afganistan nadal nie można zapewnić należytej ochrony kobietom, dzieciom, osobom o szczególnych potrzebach i grupom zmarginalizowanym.
Prawa kobiet w Afganistanie
Nigdzie w świecie prawa kobiet i dziewcząt nie zostały zakwestionowane w takim stopniu jak w Afganistanie. Obecna sytuacja powoduje duży niepokój o to, czy uda się utrzymać i wzmocnić liczne osiągnięcia Afganek z ostatnich dwóch dekad.
Talibowie wydali ponad 70 postanowień z licznymi ograniczeniami lub zakazami dotyczących:
- uczęszczania dziewcząt do szkół średnich
- ubioru (w tym zasad nakazujących kobietom zakrywanie ciała i twarzy w miejscach publicznych)
- segregacji w miejscu pracy
- swobody poruszania się kobiet bez męskiego opiekuna (mahrama)
- dostępu kobiet do miejsc publicznych.
Zakaz kształcenia średniego doprowadził do tego, że 1,5 mln nastoletnich dziewcząt nie uczęszcza do szkoły.
Kobiety zostały też całkowicie wykluczone z systemu prawnego, który w praktyce został zlikwidowany: konstytucja z 2004 r. została zawieszona, a system prawny przestał być niezależny.
Pod koniec grudnia 2022 r. talibowie postanowili zakazać kobietom studiowania i pracy na rzecz organizacji pozarządowych. Postanowienia te są nie tylko dyskryminujące, ale mają też bezpośrednie, czasem groźne dla życia skutki, ponieważ brak pracowniczek humanitarnych utrudnia udzielanie pomocy najbardziej potrzebującym.
W sierpniu 2024 r. talibowie zakazali kobietom publicznych wypowiedzi.
UE przy wielu okazjach dawała jasno do zrozumienia, że jest zdeterminowana dalej wspierać kobiety i dziewczęta w Afganistanie, zgodnie ze swoimi wartościami i zasadami.
W konkluzjach z listopada 2022 r. Rada:
- potępiła systematyczne odbieranie przez talibów kobietom i dziewczętom przysługujących im praw człowieka i podstawowych wolności
- zaapelowała do wysokiego przedstawiciela, Komisji i państw członkowskich o istotne, ukierunkowane działania mające zaradzić tej sytuacji i zapewnić udział Afganek w dialogu politycznym dotyczącym Afganistanu
- uznała wagę inicjatyw służących realizacji programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, takich jak ustanowienie wspieranego przez UE Forum Afgańskich Liderek.
- Konkluzje Rady w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (komunikat prasowy z 14 listopada 2022)
- Oświadczenia i deklaracje UE w sprawie afgańskich kobiet i dziewcząt
- Realizacja programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa (Europejska Służba Działań Zewnętrznych)
- Forum na rzecz afgańskich kobiet
Zobowiązanie UE na rzecz pokoju i stabilności w Afganistanie
W marcu 2023 r. Rada zatwierdziła konkluzje, w których potwierdziła zaangażowanie UE na rzecz pokoju i stabilności w Afganistanie oraz na rzecz wspierania ludności tego kraju.
Konkluzje te potwierdzają, jak istotne i aktualne są kryteria nakreślone w konkluzjach Rady z 15 września 2021 r. odnoszące się do polityki i działań mianowanego przez talibów rządu tymczasowego.
UE ponownie zaapelowała do talibów, aby w interesie Afgańczyków:
- respektowali, chronili i realizowali wszystkie prawa człowieka oraz przeciwdziałali ich pogwałceniom i naruszeniom
- ustanowili pluralistyczny i reprezentatywny rząd
- zapobiegali wykorzystywaniu Afganistanu jako bazy dla terroryzmu, jego finansowania i eksportu
- zapewnili swobodny i niedyskryminacyjny dostęp pomocy humanitarnej
- nadal umożliwiali bezpieczne, pewne i uporządkowane podróże do i z Afganistanu.
UE podkreśliła też, że stabilny Afganistan jest ważny dla całej społeczności międzynarodowej – dla zapobiegania niestabilności w regionie, zagrożeniom terrorystycznym, przymusowym wysiedleniom i nieuregulowanej migracji.
Działania i decyzje talibów przyniosły Afgańczykom, zwłaszcza kobietom i dziewczętom, dramatyczne pogorszenie sytuacji politycznej, gospodarczej, humanitarnej i stanu przestrzegania praw człowieka.
Unii zależy jednak na kontynuowaniu pomocy, która pozwoliłaby złagodzić poważny kryzys humanitarny i społeczno-gospodarczy: dostarczaniu pomocy humanitarnej i wsparcia na zaspokojenie podstawowych potrzeb i na utrzymanie. Chce to robić w ramach podejścia opartego na zasadach – z zastrzeżeniem że kobiety będą mogły w konstruktywny sposób uczestniczyć w dostarczaniu pomocy i pozostawać jej beneficjentkami.
UE jest też gotowa jeszcze bardziej zwiększyć wsparcie dla sąsiadów i partnerów Afganistanu w regionie, aby zapobiec efektowi domina.
UE potwierdziła niezmienną wolę wspierania pełnego udziału wszystkich Afgańczyków – w tym kobiet i dziewcząt oraz osób należących do mniejszości etnicznych i religijnych – we wszystkich sferach życia w Afganistanie.
Wsparcie humanitarne dla narodu afgańskiego
Od 1994 r. UE zapewniła wsparcie humanitarne dla Afganistanu w wysokości około 2 mld euro. Pomoc humanitarna UE dla Afganistanu ma przede wszystkim:
- pomagać w ratowaniu życia
- zapewniać dostęp do podstawowych usług
- budować odporność ludności na kryzysy.
W latach 2024–25 UE sfinansowała projekty humanitarne o wartości 320 mln euro.
Działania te obejmują przede wszystkim pilną pomoc żywnościową, opiekę zdrowotną i żywienie, edukację w sytuacjach nadzwyczajnych, dostęp do czystej wody i infrastruktury higieniczno-sanitarnej, schronienie i niespożywcze artykuły pierwszej potrzeby oraz zapewnianie ochrony, w tym rozminowywanie.
Pomoc humanitarna UE w Afganistanie jest przekazywana za pośrednictwem partnerów humanitarnych w terenie, takich jak agencje ONZ, organizacje międzynarodowe i organizacje pozarządowe. Finansowanie jest ściśle powiązane z zasadami niezależności, bezstronności i neutralności, tak by mogło trafiać do najbardziej potrzebujących Afgańczyków.
Aby ułatwić niesienie ratującej życie pomocy, od sierpnia 2021 r. za pomocą 41 lotów w ramach humanitarnego mostu powietrznego UE przetransportowała do Kabulu ponad 2240 ton artykułów pierwszej potrzeby.
Sankcje związane z Afganistanem
Sankcje nałożone na talibów
Rada objęła sankcjami tych, którzy stanowią zagrożenie dla pokoju, stabilności i bezpieczeństwa w Afganistanie. Są wśród nich talibowie i powiązane z nimi osoby i grupy.
Sankcje służą realizacji rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1988 (2011) i polegają na:
- nałożeniu embarga na broń
- zakazie świadczenia pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wojskowymi
- zakazie podróżowania w przypadku osób fizycznych
- zamrożeniu aktywów osób fizycznych i podmiotów.
Sankcje dotyczą obecnie 135 osób i 5 podmiotów.
- Decyzja Rady dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (Dziennik Urzędowy UE)
- Rozporządzenie Rady dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (Dziennik Urzędowy UE)
- Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1988 (2011)
Sankcje nałożone na ISIL (Daisz) i Al-Kaidę
20 września 2016 r. UE przyjęła specjalne ramy sankcyjne dotyczące ISIL/Daiszu i Al-Kaidy oraz osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów z nimi powiązanych.
Te autonomiczne sankcje unijne stanowią uzupełnienie sankcji, które wcześniej przyjęto w ramach tzw. unijnej listy terrorystów – przepisów UE wynikających z rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 (2001).
Sankcje UE polegają na:
- zakazie podróżowania w przypadku osób fizycznych
- zamrożeniu aktywów osób fizycznych i podmiotów.
- zakazie udostępniania środków finansowych i zasobów gospodarczych osobom i podmiotom z listy sankcyjnej.
Sankcje te dotyczą teraz łącznie 15 osób i siedmiu grup.
Więcej informacji
Mechanizm reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR)
Pomoc humanitarna
Dlaczego UE przyjmuje sankcje?
Ostatnia aktualizacja: 29 października 2025