Skip to content

Stosunki UE–Afryka

Partnerstwo UE-Afryka skupia się na solidarności, bezpieczeństwie, pokoju oraz zrównoważonym i trwałym rozwoju gospodarczym i dobrobycie.

Promowanie pokoju i dobrobytu

W czasach niepewności geopolitycznej partnerstwo Unii Europejskiej i Unii Afrykańskiej jest jednym z filarów stabilności i wspólnych wartości. Stosunki między Unią Europejską a Unią Afrykańską przyczyniają się do pokojowej i dostatniej przyszłości, której podstawą jest oparta na zasadach współpraca międzynarodowa.

W 2025 r. Unia Europejska i Unia Afrykańska świętują 25. rocznicę swojego partnerstwa. W tym okresie partnerstwo UE-UA przekształciło się w kompleksowy sojusz polityczny, gospodarczy i w zakresie bezpieczeństwa.

Partnerstwo to jest jednym ze strategicznych priorytetów dla UE. UE jest wiodącym partnerem handlowym Afryki, największym inwestorem i głównym partnerem w obszarze pokoju i bezpieczeństwa, wspierającym stabilność regionalną i wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu.

Afryka ma ponad 1,4 mld mieszkańców i największą populację młodzieży na świecie, a niektóre z jej gospodarek należą do najszybciej rozwijających się gospodarek świata.

Szczyty Unia Europejska – Unia Afrykańska

Zasadniczo co trzy lata odbywają się spotkania na szczycie. Gromadzą się na nich szefowie państw i rządów, aby stawiać czoła wspólnym wyzwaniom i wyznaczać wspólne cele. Szczyty odbywają się na przemian w Afryce i w Europie.

Podczas siódmego szczytu UE–UA, który odbył się w listopadzie 2025 r., przywódcy państw członkowskich Unii Europejskiej i Unii Afrykańskiej rozmawiali o sposobach wzmocnienia współpracy:

Logo 25-lecia partnerstwa między Unią Europejską a Unią Afrykańską.

na rzecz dostatniej i zrównoważonej przyszłości

w obszarach pokoju, bezpieczeństwa i sprawowania rządów

na forach wielostronnych

w zakresie migracji i mobilności

Inne formalne spotkania między państwami afrykańskimi a UE

Partnerstwo UE–Afryka rozwija się także poprzez dialog formalny:

  • regularne spotkania ministrów spraw zagranicznych państw Afryki i UE z udziałem przedstawicieli Komisji Unii Afrykańskiej i instytucji UE
  • coroczne spotkania Komisji Europejskiej i Komisji Unii Afrykańskiej
  • regularne spotkania Parlamentu Europejskiego z Parlamentem Panafrykańskim.

Obszary współpracy UE z Afryką

Handel i inwestycje

UE wynegocjowała preferencyjne umowy handlowe z 19 państwami afrykańskimi, a mianowicie:

  • sześć umów o partnerstwie gospodarczym z 15 państwami Afryki Subsaharyjskiej
  • cztery układy o stowarzyszeniu z państwami Afryki Północnej.

Ponadto 35 krajów afrykańskich korzysta z unijnej inicjatywy „Wszystko oprócz broni”, trzy – ze standardowego ogólnego systemu preferencji taryfowych (GSP) i jedno z GSP+.

Kolaż zielonych, niebieskich i żółtych nakładających się na siebie kształtów geometrycznych z gwiazdami, promieniami i prostokątami, nawiązujący do wzoru flag UE i UA. Widoczne są również kontenery, które symbolizują stosunki handlowe.
Handel UE–Afryka: fakty i liczby

Handel UE–Afryka: fakty i liczby

Strategia Global Gateway

Afryka znajduje się w centrum unijnej strategii Global Gateway, której celem jest budowanie trwałych, spełniających wysokie standardy połączeń przynoszących korzyści ludziom i całej planecie.

Strategia obejmuje 264 sztandarowe projekty, spośród których 138 realizowanych jest w Afryce.

Pakiet inwestycyjny Afryka–Europa, uruchomiony w ramach strategii Global Gateway, zmobilizuje do 150 mld euro na inwestycje publiczne i prywatne, co pobudzi zrównoważony wzrost gospodarczy na całym kontynencie.

Pokój i bezpieczeństwo

Misje i operacje cywilne i wojskowe

W ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) Unia prowadzi w Afryce kilka misji i operacji wojskowych i cywilnych.

Unijne misje są obecnie rozmieszczone w:

  • Republice Środkowoafrykańskiej
  • Libii
  • Mali
  • Mozambiku
  • Somalii.

UE utworzyła również komórkę doradztwa i koordynacji regionalnej dla Sahelu, inicjatywę w zakresie bezpieczeństwa i obrony wspierającą państwa Afryki Zachodniej w Zatoce Gwinejskiej, a także trzy operacje morskie prowadzone w pobliżu Afryki lub w związku z kryzysami w Afryce.

Europejski Instrument na rzecz Pokoju

UE wspiera kraje afrykańskie również za pośrednictwem Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju (EPF), który powstał w marcu 2021 r. Instrument ma pomóc w zapobieganiu konfliktom, budowaniu i utrzymywaniu pokoju oraz wzmacnianiu międzynarodowego bezpieczeństwa i stabilności.

Finansowanie jest przekazywane dwoma filarami: operacyjnym i pomocowym. Filar operacyjny pokrywa wspólne koszty misji i operacji WPBiO.

Filar pomocowy finansuje takie działania państw i organizacji spoza UE, które mają na celu wzmacnianie zdolności wojskowych i obronnych oraz wspieranie wojskowych aspektów operacji pokojowych. Rada przyjęła środki pomocowe dla wielu krajów afrykańskich, w tym Beninu, Demokratycznej Republiki Konga, Ghany, Kamerunu, Kenii, Mali, Mauretanii, Republiki Konga, Rwandy, Somalii i Wybrzeża Kości Słoniowej.

Walka z terroryzmem

UE wspiera inicjatywy i działania antyterrorystyczne na kontynencie afrykańskim.

16 grudnia 2024 r. Rada zatwierdziła konkluzje, w których opowiada się za nasileniem działań wymierzonych w terroryzm i brutalny ekstremizm, a także apeluje o większe zaangażowanie UE w inicjatywy antyterrorystyczne, które podejmuje Afryka. Zdaniem Rady trzeba wykorzystać fakt, że UE jest członkiem Światowego Forum na rzecz Zwalczania Terroryzmu i współprzewodniczy obecnie jego pracom, by wspierać państwa afrykańskie w walce z terroryzmem i brutalnym ekstremizmem.

UE współprzewodniczy pracom forum od września 2022 r., najpierw z Marokiem, a od marca 2023 r. – z Egiptem. Forum to jest nieformalną wielostronną platformą, która wzmacnia międzynarodowe wysiłki, oferując strategiczne, długoterminowe podejście do zwalczania terroryzmu oraz zapobiegania brutalnemu ekstremizmowi i jego zwalczania.

UE jest jednym ze światowych podmiotów, które oferują najwięcej programów budowania zdolności do walki z terroryzmem i innych programów zapobiegania brutalnemu ekstremizmowi w Afryce. Do stycznia 2024 r. w programy te zainwestowano około 559 mln euro, a ponad 70% środków przeznaczono na projekty w krajach afrykańskich.

Ponadto unijni eksperci ds. bezpieczeństwa i zwalczania terroryzmu, którzy pracują w delegaturach UE na kontynencie afrykańskim, odgrywają kluczową rolę w kontaktach z rządami państw na miejscu, organizacjami regionalnymi i społeczeństwem obywatelskim.

Afryka wolna od min

Miny przeciwpiechotne nadal stanowią poważne zagrożenie dla ludności cywilnej i hamują rozwój w wielu częściach świata, w tym w Afryce. Konwencja o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz ich zniszczeniu (znana jako konwencja ottawska), która weszła w życie 1 marca 1999 r., stanowi międzynarodowe ramy mające na celu położenie kresu cierpieniom i ofiarom w ludziach powodowanym przez ten rodzaj broni.

Od 2026 r. stronami konwencji jest 161 państw, w tym większość państw Afryki. Niektóre państwa afrykańskie nadal mają jednak, na mocy art. 5 konwencji, obowiązek oczyszczenia zaminowanych obszarów znajdujących się pod ich jurysdykcją.

UE od dawna zdecydowanie popiera globalne wysiłki na rzecz wyeliminowania min przeciwpiechotnych i zaradzenia ich skutkom humanitarnym. Jeśli chodzi o działania przeciwminowe, UE jest jednym z czołowych światowych darczyńców.

16 marca 2026 r. Rada przyjęła decyzję wspierającą budowanie zdolności Afryki w kierunku Afryki wolnej od min. Dzięki tej decyzji Unia będzie wspierać kraje afrykańskie dotknięte problemem min przeciwpiechotnych w ramach projektu o wartości 3 mln euro, realizowanego przez Instytut ONZ ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR).

Klimat i środowisko

Chociaż kraje afrykańskie należą do najbardziej dotkniętych kryzysem klimatycznym, to również one odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu zrównoważonych rozwiązań.

Bliskość geograficzna i szerokie powiązania gospodarcze między UE a Afryką stanowią solidne podstawy do współpracy nad przeciwdziałaniem kryzysowi klimatycznemu i promowaniem transformacji ekologicznej.

Współpraca klimatyczna przybiera różne formy, wśród których są:

  • pakiet inwestycyjny Global Gateway, który wspiera inicjatywy na rzecz zrównoważonej i zielonej infrastruktury w krajach afrykańskich
  • partnerstwa dwustronne i wielostronne w kwestiach takich jak zalesianie, czysty wodór, dekarbonizacja i odporność na zmianę klimatu.

Migracja

Konkluzje w sprawie zewnętrznego wymiaru migracji, które Rada Europejska przyjęła w ostatnich latach, służą jako wytyczne dla instytucji, organów i państw członkowskich UE w tej dziedzinie.

Jednym z ich podstawowych elementów jest kompleksowe podejście do migracji i azylu, które koncentruje się na kilku kluczowych obszarach, w tym na:

  • ochronie tych migrantów, osób ubiegających się o azyl i uchodźców, którzy znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji
  • legalnej migracji i mobilności pracowników
  • eliminowaniu przyczyn nielegalnej migracji
  • zwalczaniu przemytu migrantów i handlu ludźmi.

Podejście to obejmuje również powroty migrantów o nieuregulowanym statusie z UE do krajów pochodzenia, a także wspieranie dobrowolnych powrotów i trwałej reintegracji osób powracających w krajach pochodzenia. Dodatkowo przewiduje ono wzmocnienie zdolności krajów partnerskich do zarządzania granicami.

Kryzysowy fundusz powierniczy UE dla Afryki

W listopadzie 2015 r. UE utworzyła kryzysowy fundusz powierniczy UE dla Afryki, by usuwać przyczyny leżące u źródła przymusowej i nieuregulowanej migracji oraz by pomóc w lepszym zarządzaniu tą migracją. Fundusz zakończył działalność w 2021 r., ale finansowane z niego projekty były realizowane do końca 2025 r.

Fundusz dysponował budżetem w wysokości 5 mld euro. Projekty były realizowane przez wiele podmiotów, od urzędów państw członkowskich UE przez agencje ONZ i inne organizacje międzynarodowe po lokalne organizacje pozarządowe.

Unijny Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej

14 czerwca 2021 r. przyjęto Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – „Globalny wymiar Europy” o budżecie 79,5 mld euro, z czego 10% przeznaczono na działania związane z migracją w latach 2021–2027.

Instrument ten pokrywa ponad 70% wydatków UE na stosunki zewnętrzne. Ma trzy filary: programy geograficzne, programy tematyczne i działania dotyczące szybkiego reagowania.

Strategie regionalne

Róg Afryki

W 2021 r. Rada zatwierdziła konkluzje ustanawiające nową strategię dla Rogu Afryki. Strategia ta koncentruje się na pogłębianiu partnerstwa strategicznego, zwiększaniu stabilności oraz promowaniu demokracji i zrównoważonego wzrostu.

W poprzednich latach UE przyjęła:

  • regionalny plan działania na rzecz Rogu Afryki (na lata 2015–2020)
  • strategiczne ramy wobec Rogu Afryki (2011).

UE wyznaczyła specjalnego przedstawiciela UE w Rogu Afryki.

Region Wielkich Jezior

W lutym 2023 r. Rada zatwierdziła konkluzje, w których przedstawiła swoje odnowione długofalowe zaangażowanie w regionie Wielkich Jezior.



Nadrzędnym celem i priorytetem UE jest promowanie pokoju, demokracji i zrównoważonego rozwoju w regionie Wielkich Jezior poprzez przekształcanie głównych przyczyn braku bezpieczeństwa i stabilności we wspólne możliwości. Dlatego UE oferuje wsparcie krajom tego regionu w przekształcaniu:

  • napięć – w zaufanie, bezpieczeństwo i stabilność
  • przemytu zasobów naturalnych – w handel i zrównoważony rozwój
  • konkurencji – we współpracę i integrację.

UE wyznaczyła Specjalnego Przedstawiciela UE w Regionie Wielkich Jezior Afrykańskich.

Sahel

W kwietniu 2021 r. Rada zatwierdziła konkluzje o zintegrowanej strategii UE w regionie Sahelu. Nowa strategia przewiduje pogłębianie tego solidnego i długoterminowego partnerstwa oraz określa ramy polityki i działań w regionie.

Ponieważ w regionie nasila się brak bezpieczeństwa i niestabilność polityczna, trwają prace nad opracowaniem nowego podejścia UE.

UE wyznaczyła Specjalnego Przedstawiciela UE w Regionie Sahelu.

Umowa z Samoa

Umowa z Samoa to ogólne ramy prawne, które regulują stosunki między UE i jej państwami członkowskimi a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (OACPS). Należy do niej 77 państw, w tym 47 państw z Afryki.

Umowa ma wzmocnić współpracę polityczną poprzez ustalenie wspólnych priorytetów i celów na 20 lat. Składa się ze wspólnych postanowień na szczeblu OACPS i trzech protokołów regionalnych, które dotyczą państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku i skupiają się na potrzebach tych regionów.

Więcej

Państwa Afryki, Karaibów i Pacyfiku

Państwa Afryki, Karaibów i Pacyfiku

Kula ziemska z UE zaznaczoną na niebiesko i RPA – na czerwono.
Handel UE–Republika Południowej Afryki

Handel UE–Republika Południowej Afryki

Sudan

Sudan

Ostatnia aktualizacja: 16 marca 2026